Abstract Original Article
Comparison of AGTR1 rs5186 (A1166C) Polymorphism between Coronary Artery Disease Patients and Normal Subjects: a Case Control Study
Mohammad Mehdi Heidari[1], Shirin Ghasemi
[2], Faeghe Haji hosseini
2, Mehdi Hadadzadeh
[3]
Background and Aim: Coronary artery disease (CAD) is a multifactorial inherited disorder in which the arteries that blood to the heart muscle become hardened and narrowed. We aimed at investigating the role of rs5186 (
A1166C) polymorphism the angiotensin II type 1 receptor (
AGTR1) gene as risk factors in some Iranian CAD patients.
Materials and Methods: In this case-control study 137 samples were selected from 141 CAD Iranian patients
, who had had CABG surgery. Besides, 137 healthy controls matched for age, sex, and ethnicity were taken. After extracting DNA of the blood samples, A1166C
AGTR1 gene polymorphism was studied using tetra-primer ARMS-PCR method. The results of a single tube T-ARMS-PCR were validated using DNA sequencing method. For genetic analysis dominant, co-dominant, and recessive models of multiple logistic regression were applied using SPSS software (V: 22).
Results: It was found that 67.4% of the cases belonged to AA genotype, genotypes amounted 26.9% to AC, and 5.7% to CC. A significant association of
AGTR1 polymorphisms with CAD was found.
Conclusion: Polymorphism A1166C
AGTR1 gene can have an effective role in increasing the risk of coronary artery disease; thus, it can be used in clinical studies.
Key Words: CAD, Gene polymorphism, rs5186,
AGRT1, T-ARMS-PCR.
Journal of Birjand University of Medical Sciences. 2017; 24 (1): 10-18.
Received: August 9, 2016 Accepted: May 31, 2017
مقاله اصیل پژوهشی
مقایسه پلیمورفیسم rs5186 (A1166C)ژن AGTR1 بیماران ایرانی
مبتلا به عروق کرونری با افراد سالم: یک مطالعه مورد- شاهدی
محمدمهدی حیدری[4]، شیرین قاسمی[5]، فائقه حاجیحسینی2، مهدی حدادزاده[6]
چکیده
زمینه و هدف: بیماری عروق کرونری (
CAD)، بیماری چندعاملی وراثتی است و شریان¬هایی که تامین کننده خون به قلب هستند سخت و بایک می¬شوند. هدف از این مطالعه، بررسی پلیمورفیسم
rs5186 (A1166C) ژن
AGTR1 بهعنوان عامل خطر در بیماران ایرانی مبتلا به عروق کرونری بود.
روش تحقیق: در این مطالعه مورد- شاهدی، 141 بیمار مبتلا به آترواسکلروز عروق کرونری که در بیمارستان افشار یزد تحت عمل جراحی
CABG قرار گرفته بودند و 137 فرد سالم بهعنوان گروه شاهد، بررسی شدند. پس از استخراج
DNA از نمونههای خونی، پلیمورفیسم
rs5186 (A1166C) ژن
AGTR1 بهروش
Tetra-primer ARMS-PCR مورد بررسی قرار گرفت. برای آنالیز دادههای ژنتیکی (مدلهای
co-dominant, dominant, recessive) از آنالیز رگرسیون لجستک چندگانه (
Multiple logistic regression) توسط نرمافزار آماری
SPSS (ویرایش 22) استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که 4/67% افراد دارای پلیمورفیسم
AA، 9/26% دارای پلیمورفیسم
AC و 7/5% دارای پلیمورفیسم
CC بودند. نتایج نشان داد که پلیمورفیسم
A1166C ژن
AGTR1 از نظر آماری دارای تفاوت معنیدار در دو گروه بود.
نتیجهگیری: پلیمورفیسم
A1166C ژن
AGTR1، احتمالاً ﻧﻘش ﻣﺆﺛّﺮی در اﻓـﺰاﻳﺶ ﺧﻄـﺮ اﺑـﺘﻼ ﺑـﻪ بیماری عروق کرونری دارد و میتواند در مطالعات بالینی بهکار رود.
واژههای کلیدی: بیماری عروق کرونری، پلی مورفیسمژنی،
rs5186، ژن
AGTR1،
T-ARMS-PCR.
مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند. 1396؛ 24 (1): 10-18.
دریافت: 19/05/1395 پذیرش: 10/03/1396
مقدمه
آترواسکلروز یا بیماری عروق کرونری (
CAD)
[7]، یک بیماری شایع در جوامع امروزی میباشد که از نظر آماری بیشترین تعداد افراد مبتلا به بیماریهای قلبی- عروقی و مرگ ناشی از آن را در قرن بیست و یک به خود اختصاص میدهد. بهعبارتی این بیماری شکل غیر معمول از التهاب مزمن در دیواره سرخرگهاست که ممکن است موجب سکته و یا بیماریهای فرعی سرخرگی شود (
1,
2). بروز آترواسکلروز به نوع زندگی فردی نیز بستگی دارد و عواملی چون: فشار خون، دیسلیپیدما، دیابت و همچنین عدم فعالیت فیزیکی، از عوامل تشدیدکننده آن به حساب میآید. عملکرد نادرست متابولیسم لیپیدها، لیپوپروتئینها و همچنین آسیب به دیواره اندوتلیال از فاکتورهای بروز آترواسکلروز میباشند (
3). آترواسکلروز یک بیماری چندعاملی است که در بروز آن، میانکنش بین فنوتیپ و محیط وجود دارد که البته عامل ژنتیک نقش مهمتری را در این میان ایفا میکند (
4,
5).
بسیاری از مطالعات، ارتباطی قوی بین فاکتورهای ژنتیکی و بیماری
CAD ارائه دادهاند (
6-8). یکی از این فاکتورهای ژنتیکی، پلیمورفیسمهای ژنی در سیستم رنین- آنژیوتانسین آلدوسترون است که شامل: آنزیمهای مبدل آنژیوتانسین (
ACE)، رسپتور نوع 1 آنژیوتانسین
II (
AGTR1)، آنژیوتانسینوژن (
AGT) و آلدوسترون سنتاز
[8] (
CYP11B2) میباشد (
9،
10). تاکنون مطالعات زیادی، تأثیرات فیزیولوژیکی رسپتور نوع 1 آنژیوتانسین ІІ را که بهطور گسترده در اکثر اندامها شامل: کبد، غده فوقکلیه، مغز، ریه، کلیه، قلب و عروق دیده شده را اثبات کردهاند (
11،
12).
AGTR1 یک گیرنده وابسته به
G پروتئین است که از 359 آسیدامینه تشکیل شده است. وزن تقریبی آن
KD40 است و شامل هفت دُمین
[9] عرض غشایی میباشد. هفت دمین عرض غشایی، از طریق سه لوپ خارج سلولی و سه لوپ داخل سلولی با هم مرتبط میشوند. ناحیه
C-ترمینال غنی از سرین، ترئونین و تیروزین میباشد و سه جایگاه فسفریلاسیون پروتئین کیناز
C (
(PKC در این ناحیه قرار دارد (
12,
13). ژن
AGTR1 در موقعیت 25-23
q3 واقع شده است و حدود
kb 45 طول دارد. بر اساس توالی
Refseq سایت
NCBI شامل 4 اگزون و 3 اینترون است (
14).
یکی از پلیمورفیسمهای ژن
AGTR1، تبدیل
A به
C در نوکلئوتید 1166 (
A1166C, rs5186) واقع در ناحیه
UTR-'3 این ژن میباشد که فاکتور پیشنهادی برای آترواسکلروز قلبی است (
15). مطالعات نشان میدهد که ژنوتیپ
CC به آنژیوتانسین
II پاسخ بیشتری میدهد و با خطر ابتلا به بیماریهای قلبی- عروقی مانند: هیپرتروفی بطن چپ، آنفارکتوس میوکارد و آنوریسم آئورت شکمی همراه است (
16-19). از این رو هدف از این مطالعه، بررسی پلیمورفیسم
rs5186 (A1166C) ژن
AGTR1 به روش
tetra-primer ARMS-PCR بود.
روش تحقیق
در این مطالعه موردی- شاهدی، تعداد 141 بیمار مبتلا به آترواسکلروز در محدوده سنّی 45 تا 65 سال که از سال 1392 تا 1394 به بیمارستان افشار یزد ارجاع شده و تحت عمل جراحی
[10]CABG قرار گرفته بودند، بهعنوان گروه مورد، انتخاب و بررسی شدند؛ همچنین 137 فرد سالم بهعنوان گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. حجم نمونه با استفاده از فرمول
N=z2p(1-p)/d2 بهدست آمد.
پس از انجام آنژیوگرافی و بر اساس رؤیت فیلم آن توسط متخصصین قلب و عروق، بیماران دارای گرفتگی بیش از 50% در حداقل یکی از عروق کرونری، بهعنوان گروه مورد انتخاب شدند (جدول 1). افراد گروه کنترل همگی تحت آزمایشهای لازم و معاینات کامل قرار گرفتند و پس از تأیید سالمبودن آنها، نمونههای خون این افراد مورد استفاده قرار گرفت. در این مطالعه، جمعآوری نمونههای مورد و شاهد، با درنظرگرفتن همسانی فاکتورهای سن، جنس و نژاد انجام گرفت. بهمنظور نمونهگیری خون و انجام طرح، از کمیته اخلاق در پژوهشهای زیستپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد مجوز لازم اخذ شد؛ همچنین تمام افراد مورد مطالعه، رضایتنامه تدوینشده را آگاهانه امضا کردند
.
پلیمورفیسم
rs5186 (A1166C) ژن
AGTR1 از بانک اطلاعاتی
dSNP انتخاب شد (شکل 1- الف). چهار پرایمر که در این مطالعه استفاده شد، توسط وبسایت:
Primer1:http://primer1.soton.ac.uk/primer1.html برای پلیمورفیسم
A1166C ژن
AGTR1 طراحی گردید و با استفاده از برنامه
BLAST در سایت
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/blast از نظر همولوژی با ژنوم، مورد بررسی قرار گرفت. برای افزایش اختصاصیت پرایمرهای داخلی، سوّمین نوکلئوتید از انتهای ´3 دارای جفت اشتباه بود (جدول 2).
![AWT IMAGE](file:///C:DOCUME~1563926~1LOCALS~1Tempmsohtmlclip1)