مقالات منتخب برای شمارگان آتی
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- فوق تخصص نوزدان دانشگاه علوم پزشکی یزد ، ftahery@yahoo.com
2- متخصص کودکان استاد گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
2- متخصص کودکان استاد گروه کودکان دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
چکیده: (15 مشاهده)
پیشرفت مراقبتهای پریناتال، مرز بقا را به ۲۲ هفته کاهش داده است؛ با اینحال، فقدان پروتکل ملی مدون در کشور، به تصمیمگیریهای سلیقهای، تخصیص نامتناسب منابع محدود و احیای بیهوده انجامیده است. خلأ اساسی نظام سلامت، نبود سامانه ملی ثبت دادهها و آمار تفکیکشده نوزادان زیر ۲۸ هفته است. مقایسه بینالمللی، تفاوتهای چشمگیری را نشان میدهد؛ بهگونهای که نرخ بقای ۲۲ و ۲۳ هفته در ژاپن بهترتیب ۶۰ و ۸۰ درصد گزارش شده، در حالیکه این میزان در چین و حتی بین مراکز مختلف آمریکا بسیار متغیّر و پایینتر است. لذا تصمیمگیری باید مبتنی بر امکانات سطحبندیشده هر مرکز و بر پایه سه رویکرد احیای کامل، مراقبت تسکینی و تصمیمگیری مشترک استوار باشد. سن حاملگی بهتنهایی ملاک کافی نیست و عواملی نظیر وزن تولد، جنسیت، آپگار دقیقه ۵، عوارض مادری و بهویژه کورتیکواستروئید پیش از تولد باید در مدلهای پیشآگهی تجمیع شوند. ارجاع پیش از زایمان به مراکز سطح ۳ و ۴ حائز اهمیت حیاتی است. در پایان، راهاندازی سامانه ملی ثبت دادهها، تدوین راهنمای بالینی ملی، طراحی ابزار بومی محاسبه خطر، و سطحبندی مراکز و تعیین صلاحیت احیا پیشنهاد میگردد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Attribution-NoneCommercial CC BY-NC