مقالات منتخب برای شمارگان آتی
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 4692
Ethics code: IR.BUMS.REC.1397.112
مهدی اربابی1 
، حکیمه سابقی2 ، مهناز بهرامی*3
، حکیمه سابقی2 ، مهناز بهرامی*3
1- گروه اخلاق پزشکی، دانشکده سلامت و دین، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران
2- گروه پرستاری اورژانس، مرکز تحقیقات سلامت سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
3- گروه پرستاری اورژانس، مرکز تحقیقات بیماریهای قلب و عروق، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ،bahramim@bums.ac.ir
2- گروه پرستاری اورژانس، مرکز تحقیقات سلامت سالمندی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
3- گروه پرستاری اورژانس، مرکز تحقیقات بیماریهای قلب و عروق، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ،
چکیده: (13 مشاهده)
زمینه و هدف: بستری مجدد بیماران قلبی-ریوی یک چالش عمده برای نظامهای سلامت است که هزینههای قابل توجهی بر سیستم تحمیل کرده و بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر منفی میگذارد. این مطالعه با هدف تعیین عوامل مؤثر بر خطر بستری مجدد در بیماران قلبی-ریوی و همبستگی آن با برخی عوامل مرتبط انجام شد.
روش تحقیق: در این مطالعه مقطعی، 150 بیمار قلبی-ریوی بستری در دو بیمارستان آموزشی بزرگ در بیرجند بررسی شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه خطر بستری مجدد Ohta (Ohta Readmission Risk Questionnaire) جمعآوری شد. روایی پرسشنامهها توسط متخصصان تأیید و پایایی آنها با آلفای کرونباخ 85/0 محرز شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 و با بهکارگیری آزمونهای آماری توصیفی و استنباطی در سطح معناداری 05/0 انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که 7/54% از بیماران در خطر متوسط بستری مجدد و 28% در خطر بالا قرار داشتند. خطر بستری مجدد همبستگی معکوس معناداری با سن، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، درآمد، محل سکونت، شغل، نوع بیماری (قلبی یا ریوی)، داشتن مراقب و نوع بیمه درمانی داشت (05/0P<). بهطور خاص، بیماران با تحصیلات پایینتر، درآمد ناکافی، سکونت روستایی و فاقد مراقب خانوادگی در خطر بالاتری برای بستری مجدد بودند (05/0P<).
نتیجهگیری: خطر بستری مجدد در بیماران قلبی-ریوی تحت تأثیر عوامل فردی، اجتماعی و اقتصادی است. ارتقای سواد سلامت بیمار، حمایت از گروههای محروم، تقویت نقش مراقبان خانوادگی و طراحی برنامهریزی استاندارد ترخیص و پیگیری پس از ترخیص میتوانند نقش مهمی در کاهش میزان بستری مجدد ایفا کنند.
روش تحقیق: در این مطالعه مقطعی، 150 بیمار قلبی-ریوی بستری در دو بیمارستان آموزشی بزرگ در بیرجند بررسی شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه خطر بستری مجدد Ohta (Ohta Readmission Risk Questionnaire) جمعآوری شد. روایی پرسشنامهها توسط متخصصان تأیید و پایایی آنها با آلفای کرونباخ 85/0 محرز شد. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخه 25 و با بهکارگیری آزمونهای آماری توصیفی و استنباطی در سطح معناداری 05/0 انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که 7/54% از بیماران در خطر متوسط بستری مجدد و 28% در خطر بالا قرار داشتند. خطر بستری مجدد همبستگی معکوس معناداری با سن، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، درآمد، محل سکونت، شغل، نوع بیماری (قلبی یا ریوی)، داشتن مراقب و نوع بیمه درمانی داشت (05/0P<). بهطور خاص، بیماران با تحصیلات پایینتر، درآمد ناکافی، سکونت روستایی و فاقد مراقب خانوادگی در خطر بالاتری برای بستری مجدد بودند (05/0P<).
نتیجهگیری: خطر بستری مجدد در بیماران قلبی-ریوی تحت تأثیر عوامل فردی، اجتماعی و اقتصادی است. ارتقای سواد سلامت بیمار، حمایت از گروههای محروم، تقویت نقش مراقبان خانوادگی و طراحی برنامهریزی استاندارد ترخیص و پیگیری پس از ترخیص میتوانند نقش مهمی در کاهش میزان بستری مجدد ایفا کنند.
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
قلب و عروق
دریافت: 1404/9/27 | پذیرش: 1404/11/6 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1404/12/5
دریافت: 1404/9/27 | پذیرش: 1404/11/6 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1404/12/5
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Attribution-NoneCommercial CC BY-NC