دوره 21، شماره 2 - ( تابستان 1393 )                   جلد 21 شماره 2 صفحات 160-168 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Daneshmandi S, Pourfathollah A A, Forouzandeh-Moghaddam M. Chitosan nanopolymers effect in activating of mouse bone marrow derived dendritic cells. J Birjand Univ Med Sci.. 2014; 21 (2) :160-168
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1465-fa.html
دانشمندی سعید، پورفتح‌اله علی‌اکبر، فروزنده‌مقدم مهدی. اثر نانوپلیمرهای چیتوزان در فعال‌سازی سلول‌های دندریتیک مشتق‌شده از مغز استخوان موش. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1393; 21 (2) :160-168

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1465-fa.html


1- دانشجوی دکترای ایمنی‌شناسی، گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2- استاد؛ گروه ایمنی‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ، Pourfa@modares.ac.ir
3- استاد، گروه بیوتکنولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
چکیده:   (4148 مشاهده)

زمینه و هدف: با توجه به مشکلات متعدّد عوامل مختلف در فعال‌سازی سلول‌های دندریتیک و پاسخ‌های ایمنی، نیاز به ماده‌ای مطمئن، مؤثّر و کاربردی در روندهای ایمن‌درمانی است. چیتوزان، مادّه‌ای مؤثّر برای انتقال ژن و نیز جزئی از نانوداربست‌هاست. در این مطالعه، به تعیین اثر نانوپلیمرهای چیتوزان بر روی سلول‌های دندریتیک پرداخته شد. روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، محلول چیتوزان (150 کیلودالتون)، در اسیداستیک %1 با استفاده از NaNO2 به‌صورت الیگومرهای 10 کیلودالتون در آمد. ذرّات الیگومر، با استفاده از NaOH2 نرمال حاصل گردید. سلول‌های دندریتیک، با استفاده از GM-CSF از مغز استخوان موش‌ها تولید شدند. بر روی سلول‌های دندریتیک تیمارشده با چیتوزان، نشانگرهای بلوغ CD40، CD86 و MHC-II با روش فلوسیتومتری بررسی شد و تولید TNF-α، با روش ELISA و تکثیر سلول‌های T مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌ها: در روز هشتم، خلوص سلول‌های دندریتیک، بیش از %90 بود. افزایش در همه نشانگرهای بلوغ بررسی‌شده CD40، CD86 و MHC-II، به‌صورت مشخص‌کننده بود (05/0P<). ترشح TNF-α و القای تکثیر سلول‌های T توسط سلول‌های دندریتیک تیمارشده با چیتوزان، به‌طور مشخص بیشتر از سلول‌های بدون تحریک بود (05/0P<). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که نانوپلیمرهای چیتوزان، می‌توانند باعث ارتقای فنوتیپ بلوغ، تولید سایتوکاین پیش‌التهابی و القای تکثیر سلول‌های T گردند؛ بنابراین، نانوکمپلکس‌ها و داربست‌های چیتوزان، می‌توانند باعث القا شده و ارتقای عملکردهای سلول‌های دندریتیک و پاسخ‌های ایمنی را سبب شوند.

متن کامل [PDF 447 kb]   (980 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: ايمونولوژي
دریافت: ۱۳۹۲/۵/۹ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۰/۹ | انتشار: ۱۳۹۳/۶/۱۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb