دوره 12، شماره 1 و 2 - ( تابستان 1384 )                   جلد 12 شماره 1 و 2 صفحات 9-15 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

نصیری فورگ احمد ، کاظمی طوبی ، نخعی ناهید ، کاظمی نرجس . واریس وریدهای اندام تحتانی و ارتباط آن با برخی عوامل خطر در پرستاران شاغل در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1384; 12 (1 و 2) :9-15

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-45-fa.html


چکیده:   (10304 مشاهده)
زمینه و هدف: شرایط شغلی و وضعیت بدنی هنگام کار، از جمله عوامل خطرزای مهمی است که میزان ابتلا به واریس را افزایش می دهد. ایستادن های طولانی مدت، نشستن های طولانی، حالت های فیزیکی خسته کننده در حین انجام کار توسط پرستار اجتناب ناپذیرند. مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع واریس وریدهای اندام تحتانی و ارتباط آن با برخی عوامل خطر در پرستاران شاغل در بیمارستانهای تابعه دانشگاه علوم پزشکی بیرجند انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی - تحلیلی، 124 نفر از پرستاران مونث شاغل در بیمارستانهای امام رضا (ع) و ولی عصر (عج) (اعم از پرستار و بهیار) که مایل به شرکت در پژوهش بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. به تک تک نمونه ها در محیط کار مراجعه شد و با انجام معاینه و تعیین وضعیت وریدهای اندام تحتانی، شدت واریس با استفاده از معیار CEAP مشخص و در فرم مربوطه ثبت گردید. وزن و قد نمونه ها نیز اندازه گیری شد و پرسشنامه اطلاعات فردی و بررسی سایر متغیرها تکمیل گردید. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده آزمون های Chi-Square، Exact Fisher و آنالیز واریانس یک طرفه در سطح معنی داری P<0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: از 124 نفر، %71.8 پرستار و %28.2 بهیار بودند. میانگین سنی این افراد 32.7 سال و میانگین سابقه کار آنها 10.3 سال بود. میانگین وزن و قد نمونه ها به ترتیب 62.02 کیلوگرم و 159.12 سانتیمتر بود. سطح سواد %68.3 لیسانس، %30.9 دیپلم و %1.6 بالاتر از لیسانس بود. %87.8 از این افراد متاهل بودند. %43.5 واریس خفیف، %18.5 واریس متوسط و %3.2 واریس شدید داشتند؛ %34.7 نیز واریس نداشتند. ارتباط بین شدت واریس و رده شغلی (P=0.00)، تعداد حاملگی (P=0.00) و تعداد زایمان (P=0.00)، وضعیت تاهل (P=0.05)، سطح سواد (P=0.00)، وزن (P=0.01)، سابقه کار (P=0.00)، مدت زمان سرپا ایستادن (P=0.00)، نشستن (P=0.00) و راه رفتن حین انجام کار (P=0.05)، بلندکردن اشیای سنگین بیرون از محیط کار (P=0.00) معنی دار بود ولی بین شدت واریس و تعداد ساعات کار در ماه، قد و تعداد سقط ارتباط معنی داری وجود نداشت.نتیجه گیری: با توجه به این که شدت واریس با سابقه کار و همچنین وضعیت بدنی حین انجام کار در ارتباط است و از طرفی واریس اندام تحتانی یکی از عوامل خطر اختلالات ترومبوتیک است و باعث ایجاد ناراحتی های جسمی و روحی فراوانی می شود و در نهایت بر بازده کاری فرد تاثیر می گذارد، لازم است برای کنترل عوامل خطر و پیشگیری از این عارضه در پرستاران، برنامه ریزی شود.
متن کامل [PDF 143 kb]   (1807 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۵/۶/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb