دوره 15، شماره 4 - ( زمستان 1387 )                   جلد 15 شماره 4 صفحات 19-26 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

AA. Abbasnejad, MR. Jalili, AR. Talaei, H. Saeidi. Comparison between fentanyl and sufentanil analgesic effect on spinal anesthesia. J Birjand Univ Med Sci.. 2008; 15 (4) :19-26
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-372-fa.html
عباس نژاد عباسعلی، جلیلی محمدرضا، طلایی علیرضا، سعیدی حسین. مقایسه اثر بی دردی فنتانیل و سوفنتانیل . مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1387; 15 (4) :19-26

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-372-fa.html


1- كارشناس ارشد بيهوشي ، aa_zahan@yahoo.com
2- متخصص بيهوشي و مراقبتهاي ويژه
3- كارشناس پرستاري
چکیده:   (10356 مشاهده)
زمینه و هدف: ایجاد بی‌دردی در بیمار یکی از اهداف اصلی بیهوشی می‌باشد که برای رسیدن به آن از روشها و داروهای مختلفی استفاده می‌شود. بی‌حسی نخاعی با لیدوکائین 5% یکی از روشهای ایجاد بی‌دردی است که طول مدّت بی‌دردی آن حدود 60 دقیقه است. در برخی از اعمال جراحی به بی‌دردی طولانی‌تری نیاز می‌باشد، یکی از روشهایی که باعث افزایش طول مدّت بی‌دردی در بی‌حسی نخاعی می‌شود، استفاده از مخدرها می‌باشد. در این تحقیق اثر بی‌دردی دو داروی مخدر فنتانیل و سوفنتانیل در بی‌حسی نخاعی مورد بررسی قرار گرفت تا داروی مناسب‌تر معرفی شود. روش تحقیق: در این مطالعه که به صورت کارآزمایی بالینی انجام شد، 80 نفر از مردان 50-60 ساله‌ای که در بیمارستان 15 خرداد بیدخت در سال 1385 تحت عمل جراحی فتق اینگوئینال قرار گرفتند، به طور تصادفی به دو گروه 40 نفری تقسیم شدند. به منظور ایجاد بی‌حسی نخاعی در یک گروه از µgفنتانیل20 (گروه F) به همراه mg100 لیدوکائین 5% و در گروه دیگر از µg5 سوفنتانیل و همان مقدار لیدوکائین استفاده گردید (گروه S). اطلاعات لازم در پرسشنامه و فرم بازنگری ثبت گردید. داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون آماری t در سطح معنی‌داری 05/0P مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. یافته‌ها: میانگین طول مدت بی‌دردی در گروه F، 61/1837/99 و در گروه S 62/2662/153 دقیقه بود و دو گروه از نظر آماری اختلاف معنی‌داری داشتند (001/0P<)‌. در گروه F، هایپوتانسیون در 5/37%، برادیکاردی در 5/27% و تهوع و استفراغ در10% از نمونه‌ها اتفاق افتاد ولی در گروه S این موارد به ترتیب 40%، 5/32% و 15% بود. این اختلاف از نظر آماری معنی‌داری نبود. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، طول مدت بی‌دردی با سوفنتانیل نسبت به فنتانیل در بی‌حسی نخاعی بیشتر بوده و دو گروه با هم اختلاف معنی‌داری داشتند. از نظر وقوع هایپوتانسیون، برادیکاردی، تهوع و استفراغ دو گروه با هم تفاوت معنی‌داری نداشتند؛ بنابراین در مواردی که نیاز به بی‌دردی بیش از100 دقیقه می‌باشد، می‌توان از سوفنتانیل به جای فنتانیل در بی‌حسی نخاعی استفاده نمود. در این تحقیق، طول مدت بی‌دردی با سوفنتانیل نسبت به فنتانیل در بی‌حسی نخاعی بیشتر بود و دو گروه با هم اختلاف معنی‌داری داشتند ولی از نظر وقوع افت فشار خون، تهوع و استفراغ تفاوت معنی‌داری بین دو گروه مشاهده نشد؛ بنابراین در مواردی که نیاز به بی‌دردی بیش از100 دقیقه ‌باشد، می‌توان از سوفنتانیل به جای فنتانیل در بی‌حسی نخاعی استفاده کرد.
متن کامل [PDF 241 kb]   (1183 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۸/۲/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb