مقالات منتخب برای شمارگان آتی
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: 40011169002
Ethics code: IR.TUMS.CHMC.REC.1403.025
1- بخش قلب کودکان، بیمارستان حکیم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
2- مرکز تحقیقات پیشگیری و ارتقا سلامت قلب و عروق جنین و کودک، مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- مرکز تحقیقات پیشگیری و ارتقا سلامت قلب و عروق جنین و کودک، مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،ksayadpour@gmail.com
2- مرکز تحقیقات پیشگیری و ارتقا سلامت قلب و عروق جنین و کودک، مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
3- مرکز تحقیقات پیشگیری و ارتقا سلامت قلب و عروق جنین و کودک، مرکز طبی کودکان، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ،
چکیده: (410 مشاهده)
دریچه آئورت دولتی (BAV) شایعترین ناهنجاری مادرزادی قلبی است و شیوع تقریبی 8/0 درصد در جمعیت عمومی دارد که در جنس مذکر بیشتر دیده می شود. BAV ممکن است با تنگی یا نارسایی دریچه آئورت عارضه شود و همچنین با ناهنجاریهای دیواره آئورت مانند اتساع، کوآرکتاسیون، دیسکسیون و آنوریسم همراه است. مطالعات انجامشده پیش از همهگیری کووید-۱۹ هیچگونه گشادشدگی آئورت شکمی را در بیماران مبتلا به BAV نشان نمیداد. گزارشهایی مبنی بر آسیب دیواره آئورت در طول همهگیری و عدم وجود تحقیقات در جمعیت ایرانی منجر به انجام این مطالعه شد.
در این مطالعه مورد-شاهدی مقطعی، ۴۹ کودک مبتلا به BAV در محدوده سنی ۵ تا ۱۶ سال که در سال ۱۴۰۲ به کلینیک قلب مرکز پزشکی کودکان مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. گروه شاهد نیز شامل ۴۹ کودک همسان از نظر سن، جنس و وزن بود که با شکایات قلبیعروقی مراجعه کرده بودند، اما یافتههای اکوکاردیوگرافی طبیعی داشتند. قطر آئورت شکمی در سه سطح اندازهگیری و بین دو گروه مقایسه شد.
در هیچیک از سطوح آئورت شکمی، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (به ترتیب P=0.79, P=0.49, P= 0.34).
بر اساس یافتههای ما، شواهدی مبنی بر الزام به بررسی روتین آئورت شکمی در طی پیگیری کودکان مبتلا به BAV وجود ندارد.
در این مطالعه مورد-شاهدی مقطعی، ۴۹ کودک مبتلا به BAV در محدوده سنی ۵ تا ۱۶ سال که در سال ۱۴۰۲ به کلینیک قلب مرکز پزشکی کودکان مراجعه کرده بودند، وارد مطالعه شدند. گروه شاهد نیز شامل ۴۹ کودک همسان از نظر سن، جنس و وزن بود که با شکایات قلبیعروقی مراجعه کرده بودند، اما یافتههای اکوکاردیوگرافی طبیعی داشتند. قطر آئورت شکمی در سه سطح اندازهگیری و بین دو گروه مقایسه شد.
در هیچیک از سطوح آئورت شکمی، تفاوت معناداری بین دو گروه مشاهده نشد (به ترتیب P=0.79, P=0.49, P= 0.34).
بر اساس یافتههای ما، شواهدی مبنی بر الزام به بررسی روتین آئورت شکمی در طی پیگیری کودکان مبتلا به BAV وجود ندارد.
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
قلب و عروق
دریافت: 1405/2/21 | پذیرش: 1405/3/15 | انتشار الکترونیک: 1405/3/15
دریافت: 1405/2/21 | پذیرش: 1405/3/15 | انتشار الکترونیک: 1405/3/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Attribution-NoneCommercial CC BY-NC