مقالات منتخب برای شمارگان آتی
برگشت به فهرست مقالات |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: IR.IAU.BIRJAND.REC.1404.097
Ethics code: IR.IAU.BIRJAND.REC.1404.097
1- گروه روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد، بیرجند، ایران
2- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ،Nasiri2006@bums.ac
2- گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ،
چکیده: (43 مشاهده)
زمینه و هدف: سندروم پیش از قاعدگی (PMS) یکی از شایعترین اختلالات هورمونی و روانشناختی زنان است که کیفیت زندگی آنان را تحت تأثیر قرار میدهد. این اختلال در نیمه دوم چرخه قاعدگی بروز کرده و با علائم جسمانی، روانی و رفتاری مانند دردهای شکمی، حساسیت پستانها، خستگی، افسردگی، اضطراب، نوسانات خلقی و اختلالات خواب و اشتها همراه است. زنان متأهل مبتلا به PMS در روابط فردی و اجتماعی خود با چالشهای متعددی مواجهاند. این مطالعه با هدف تبیین تجربیات زنان متأهل مبتلا به سندروم پیش از قاعدگی انجام شد.
روش تحقیق: این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی ون مانن انجام شد. ده زن متأهل مبتلا به PMS به روش نمونهگیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود شامل سن 20 تا 50 سال، حداقل دو سال سابقه تأهل، عدم بارداری، شیردهی و یائسگی، تشخیص قطعی بیماری توسط متخصص زنان و تمایل به شرکت در مطالعه انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای باز و بدون ساختار گردآوری و با روش ششمرحلهای ون مانن تحلیل شدند. همچنین از نرمافزار MAXQDA10 برای کدگذاری و دستهبندی دادهها استفاده شد.
یافتهها: تحلیل دادهها به استخراج چهار مضمون اصلی منجر شد: «سایه سنگین سندروم پیش از قاعدگی بر زندگی روزمره»، «تأهل؛ شمشیری دولبه: نقش دوگانه همسر در تطابق با بیماری»، «اختلال در روابط زناشویی؛ پیامد ناخواسته بیماری» و «چنگ زدن به راهبردهای گوناگون برای تسکین رنج بیماری».
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد زنان متأهل مبتلا به PMS در زندگی مشترک خود رنجها و مشکلات متعددی را تجربه میکنند که اغلب از بیان آن خودداری مینمایند. این زنان علاوه بر تحمل علائم آزاردهنده بیماری، گاه با بیتوجهی همسر و اطرافیان نیز مواجه میشوند. تبیین تجربیات زیسته آنان میتواند به افزایش آگاهی خانوادهها و کادر درمان، بهبود حمایتهای اجتماعی و کاهش رنج ناشی از بیماری کمک کند.
روش تحقیق: این پژوهش کیفی با رویکرد پدیدارشناسی ون مانن انجام شد. ده زن متأهل مبتلا به PMS به روش نمونهگیری هدفمند و بر اساس معیارهای ورود شامل سن 20 تا 50 سال، حداقل دو سال سابقه تأهل، عدم بارداری، شیردهی و یائسگی، تشخیص قطعی بیماری توسط متخصص زنان و تمایل به شرکت در مطالعه انتخاب شدند. دادهها از طریق مصاحبههای باز و بدون ساختار گردآوری و با روش ششمرحلهای ون مانن تحلیل شدند. همچنین از نرمافزار MAXQDA10 برای کدگذاری و دستهبندی دادهها استفاده شد.
یافتهها: تحلیل دادهها به استخراج چهار مضمون اصلی منجر شد: «سایه سنگین سندروم پیش از قاعدگی بر زندگی روزمره»، «تأهل؛ شمشیری دولبه: نقش دوگانه همسر در تطابق با بیماری»، «اختلال در روابط زناشویی؛ پیامد ناخواسته بیماری» و «چنگ زدن به راهبردهای گوناگون برای تسکین رنج بیماری».
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد زنان متأهل مبتلا به PMS در زندگی مشترک خود رنجها و مشکلات متعددی را تجربه میکنند که اغلب از بیان آن خودداری مینمایند. این زنان علاوه بر تحمل علائم آزاردهنده بیماری، گاه با بیتوجهی همسر و اطرافیان نیز مواجه میشوند. تبیین تجربیات زیسته آنان میتواند به افزایش آگاهی خانوادهها و کادر درمان، بهبود حمایتهای اجتماعی و کاهش رنج ناشی از بیماری کمک کند.
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی |
موضوع مقاله:
زنان و زايمان
دریافت: 1404/10/13 | پذیرش: 1405/2/20 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/3/20
دریافت: 1404/10/13 | پذیرش: 1405/2/20 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/3/20
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Attribution-NoneCommercial CC BY-NC