پيش از انتشار                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

balaghi inaloo F, abolfathi F, shabani M, alizadeh A A. The effect of a four week aerobic training on serum levels of irisin and insulin resistance in women with type 2 diabetes. J Birjand Univ Med Sci.. 2017; 24
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-2249-fa.html
بلاغی اینالو فرانک، ابوالفتحی فرزانه، شعبانی مهرزاد، علی زاده علی اکبر. تأثیر چهار هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی آیریزین و مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع 2. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1396; 24 ()

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-2249-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. ، faranakbalaghi70@gmail.com
2- باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
چکیده:   (956 مشاهده)

زمینه و هدف: فعالیت ورزشی، وسیله مناسب و کم‌هزینه‌ برای پیشگیری و درمان بیماری دیابت نوع دو محسوب می‌شود. اخیراً مایوکاینی به نام آیریزین شناسایی شده که نقش مهمی در تبدیل بافت چربی سفید دارد و حساسیت به انسولین را تنظیم می‌کند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر چهار هفته تمرین هوازی بر سطوح آیریزین و شاخص مقاومت به انسولین زنان دیابتی نوع دو بود.

روش تحقیق: در این مطالعه نیمه‌تجربی،24 زن دارای بیماری دیابت نوع دو به صورت هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی به دو گروه تمرین هوازی و کنترل تقسیم شدند. گروه تمرین به مدت 4هفته (5جلسه در هفته) به اجرای تمرینات هوازی با شدت 55-80 درصد ضربان قلب بیشینه بر روی تردمیل پرداختند. گروه کنترل در مدت تمرین هیچ‌گونه فعالیت بدنی نداشتند. نمونه‌های خونی 48 ساعت قبل و بعد از آخرین جلسه تمرینی گرفته شد و سرم حاصل برای اندازه‌گیری سطوح آیریزین، گلوکز و انسولین استفاده گردید. داده‌ها به‌وسیله آزمون‌های تی‌وابسته، کوواریانس و ضریب همبستگی پیرسون تحلیل شدند. سطح معنی‌داری 05/0>P در نظر گرفته شد.

یافته‌ها: نتایج افزایش معنی‎‌دار آیریزین و کاهش مقاومت به انسولین و گلوکز را در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل نشان داد (05/0>P). تفاوت بین دو گروه در میزان آیریزین و گلوکز معنی‎‌دار بود (05/0>P)؛ ولی ارتباط معنی‌داری بین آیریزین و مقاومت به انسولین مشاهده نشد (05/0<P).

نتیجه‌گیری: تمرین هوازی از طریق تأثیر مطلوب بر سطوح آیریزین و شاخص مقاومت به انسولین، عامل کارآمدی برای بهبود عوارض در بیماران دیابتی نوع دو است.

متن کامل [PDF 359 kb]   (120 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: بيوشيمي
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۳/۲۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb