دوره 19، شماره 4 - ( زمستان 1391 )                   جلد 19 شماره 4 صفحات 416-421 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Akbari M, Velayati moghaddam F, Ahmadi A, Afshari R. Evaluation of urinary mercury concentrations in general dentists and restorative specialists in Mashhad in 2010. J Birjand Univ Med Sci.. 2013; 19 (4) :416-421
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1216-fa.html
اکبری مجید، ولایتی‌مقدم فاطمه، احمدی امیر، افشاری رضا. ارزیابی غلظت جیوه ادرار دندانپزشکان عمومی و متخصصین ترمیمی شهر مشهد در سال 1389. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1391; 19 (4) :416-421

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1216-fa.html


1- دانشیار، مرکز تحقیقات دندانپزشکی، گروه ترمیمی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
2- استادیار، مرکز تحقیقات مواد دندانی، گروه ترمیمی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. ، velayatimf@mums.ac.ir
3- دندانپزشک عمومی مشهد، ایران.
4- دانشیار، مرکز تحقیقات سم‌شناسی پزشکی و گروه سم‌شناسی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران.
چکیده:   (8672 مشاهده)
زمینه و هدف: استفاده از آمالگام به علت خطر مسمومیّت با جیوه، با احتیاط صورت می‌گیرد. دندانپزشکان، به دلیل مواجهه شغلی با آمالگام، در معرض استنشاق بخار جیوه هستند که می‌تواند سلامتی آنها را به مخاطره اندازد. هدف از این مطالعه، اندازه‌گیری غلظت جیوه ادرار دندانپزشکان عمومی و متخصصان ترمیمی شهر مشهد در سال 1389 بود. روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی و مقطعی، 45 نفر دندانپزشک عمومی، 10 نفر دندانپزشک متخصص ترمیمی و70 نفر از افراد بدون مواجهه با جیوه به عنوان گروه کنترل، مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه ادرار (20 میلی‌لیتر) افراد مورد مطالعه، قبل از شروع کار حرفه‌ای روزانه گرفته شده و غلظت جیوه ادرار، با استفاده از طیف‌سنجی جذب اتمی اندازه‌گیری شد. داده‌ها با روش‌های آماری توصیفی و تحلیلی، با استفاده از آزمون ANOVA یک‌طرفه و دانکن و نرم‌افزار آماری SPSS (ویرایش 5/11) تجزیه و تحلیل شدند ( 05/0=α). یافته‌ها: میانگین جیوه ادرار دندانپزشکان عمومی، g/lµ70/2±26/9، متخصصین ترمیمی g/lµ79/1± 13/9 و گروه کنترل g/lµ73/1±84/1 به دست آمد. تفاوت معنی‌داری در غلظت جیوه ادرار، بین دندانپزشکان عمومی و متخصصین ترمیمی مشاهده نشد؛ در حالی که غلظت جیوه ادرار دندانپزشکان عمومی و متخصصین ترمیمی، به صورت معنی‌داری بالاتر از گروه کنترل بود (به ترتیب 000/0P= و 001/0P=). نتیجه‌گیری: اگر چه میزان جیوه ادرار دندانپزشکان بالاتر از عموم جامعه می‌باشد، این میزان کمتر از حدّ آستانه سمّی قرار دارد.
واژه‌های کلیدی: آمالگام دندانی، جیوه، دندانپزشک
متن کامل [PDF 174 kb]   (1605 دریافت)    
موضوع مقاله: دندانپزشكي
دریافت: ۱۳۹۱/۶/۱۲ | پذیرش: ۱۳۹۱/۱۱/۱۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb