دوره 19، شماره 3 - ( پاييز 1391 )                   جلد 19 شماره 3 صفحات 223-234 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abbasi B, Kimiagar M, Sadeghniiat K, Mohamad Shirazi M, Hedayati M, Rashidkhani B, et al . The Effect of Magnesium Supplementation on Primary Insomnia in the Elderly. J Birjand Univ Med Sci.. 2012; 19 (3) :223-234
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1213-fa.html
عباسی بهنود، کیمیاگر مسعود، صادق نیت خسرو، محمدشیرازی مینو، هدایتی مهدی، رشیدخانی بهرام، و همکاران.. تأثیر مکمل‌یاری منیزیم بر بی‌خوابی اولیه در سالمندان. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1391; 19 (3) :223-234

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1213-fa.html


1- دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم تغذیه دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- استاد گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، smkimiagar@yahoo.com
3- دانشیار گروه طب کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- استادیار گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
5- استادیار پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
6- استادیار گروه تغذیه جامعه، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
7- دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
8- دانش‌آموخته کارشناسی ارشد علوم بهداشتی در تغذیه دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران،ایران
9- کارشناس علوم تغذیه انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی ایران.
چکیده:   (10641 مشاهده)

زمینه و هدف: حدود 50% سالمندان، مبتلا به بی‌خوابی همراه با علائم اختلال در به‌خواب‌رفتن، در خواب باقی‌ماندن یا احساس خستگی به هنگام بیداری هستند. تغییرات متعدّدی همراه با افزایش سن، می‌توانند خطر ابتلای سالمندان به اختلالات خواب را افزایش دهند. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر مکمل‌یاری منیزیم در بهبود بی‌خوابی در سالمندان بود. روش تحقیق: این پژوهش، به شیوه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور انجام شده است. 46 سالمند مبتلا به بی‌خوابی، به دو گروه مکمل منیزیم و دارونما تقسیم شدند و به مدت 8 هفته، تحت مداخله روزانه با mg500 منیزیم یا دارونما قرار گرفتند. در ابتدا و انتهای مطالعه، پرسشنامه‌های ISI، فعالیت بدنی و Sleep-log تکمیل شد. عوامل مخدوشگر آنتروپومتریک و رژیم غذایی، با پرسشنامه یادآمد سه‌روزه خوراک به دست آمد؛ همچنین میزان منیزیم، رنین، ملاتونین و کورتیزول سرم انداز‌ه‌گیری شد. آنالیزهای غذایی با نرم افزار N4 و آنالیزهای آماری با نرم افزار SPSS (ویرایش 19) انجام شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج این مطالعه، مکمل‌یاری منیزیم، به میزان معنی‌داری باعث افزایش مدت زمان (002/0P=) و بازده خواب (03/0P=)، سطح ملاتونین (007/0P=) و رنین سرم (001/0P<) شد؛ همچنین باعث کاهش شاخص شدت بی‌خوابی (006/0P=)، زمان به خواب رفتن (02/0P=) و سطح کورتیزول سرم (008/0P=)، در گروه مکمل منیزیم نسبت به دارونما شد؛ در حالی که زمان در بستر بودن (37/0P=)، زمان برخاستن از خواب (08/0P=) و سطح منیزیم سرم (06/0P=)، تفاوت معنی‌داری را نشان ندادند. نتیجه‌گیری: مکمل‌یاری منیزیم احتمالاً می‌تواند باعث بهبود شاخص‌های پرسشنامه‌ای و بیوشیمیایی خواب در سالمندان شود.

واژه‌های کلیدی: بی‌خوابی، منیزیم، مکمل‌یاری، سالمند
متن کامل [PDF 258 kb]   |   متن کامل (HTML)   (1518 دریافت)    
موضوع مقاله: اعصاب و روان
دریافت: ۱۳۹۱/۶/۸ | پذیرش: ۱۳۹۱/۹/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۱/۱۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb