دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1390 )                   جلد 18 شماره 2 صفحات 68-75 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khezri M, Jalili S, Asefzade S, Kayalha H. Comparison of intratracheal and intravenous lidocaine's effect on airways responses during extubation. J Birjand Univ Med Sci.. 2011; 18 (2) :68-75
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1017-fa.html
خضری مرضیه‏بیگم، جلیلی سعید، آصف‌زاده سعید، کیالها حمید. مقایسه اثر لیدوکائین داخل تراشه با لیدوکائین وریدی بر پاسخ‌های راه هوایی هنگام خروج لوله تراشه. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1390; 18 (2) :68-75

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-1017-fa.html


1- استاديار گروه بيهوشی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، ایران ، mkhezri@qums.ac.ir
2- دستيار بيهوشی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، ایران
3- استاد گروه مديريت بهداشت دانشگاه علوم پزشکی قزوین، ایران
4- استاديار گروه بيهوشی دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، ایران
چکیده:   (11845 مشاهده)

  زمینه و هدف: پاسخ‌های راه هوایی موقع خارج کردن لوله ‌تراشه می‌تواند منجر به سرفه، لارنگواسپاسم و افزایش فشار خون شود. این مطالعه به منظور مقایسه اثر لیدوکائین وریدی و داخل تراشه بر روی پاسخ‏های راه هوایی و قلبی- عروقی بیماران هنگام خروج لوله تراشه انجام شد.

  روش تحقیق: این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی 60 بیمار  15-60 ساله کاندید جراحی عمومی یا زنان که بر اساس طبقه‏بندی انجمن بیهوشی آمریکا در کلاس یک و دو بودند، انجام شد. سه دقیقه قبل از اتمام جراحی و هم‌زمان با قطع گازهای بیهوشی، لیدوکائین به مقدار 5/1

 mg/kg  به صورت وریدی یا داخل لوله تراشه تجویز شد. تعداد زور زدن و سرفه تا زمان خروج لوله، تعداد سرفه تا 30 دقیقه پس از خارج ‌کردن لوله تراشه، فاصله زمانی بین قطع گازهای بیهوشی و خروج لوله و نیز تعداد ضربان قلب و فشار خون قبل و بعد از خارج کردن لوله تراشه ثبت گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS (ویرایش 16) و آزمون‌های کای‏دو و تی در سطح معنی‌داری 05/0>P تجزیه و تحلیل شدند.

  یافته‌ها: میانگین زمان خروج لوله در گروه لیدوکائین وریدی و گروه داخل تراشه به ترتیب 6/3±3/11 و 4±7/11 دقیقه بود (71/0=P). اختلاف معنی‏داری بین دو گروه از نظر تعداد زور زدن (19/0=P) و تعداد سرفه (97/0=P) وجود نداشت. تفاوت معنی‏داری در متغیرهای قلبی- عروقی بین 2 گروه دیده نشد.

  نتیجه‌گیری: اثر تجویز لیدوکائین وریدی یا داخل تراشه بر میزان زور زدن و سرفه و نیز زمان خروج لوله طیّ مرحله بازگشت از بیهوشی تقریباً یکسان است .

 

متن کامل [PDF 367 kb]   (1402 دریافت)    
موضوع مقاله: بيهوشي
دریافت: ۱۳۹۰/۱۰/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb