دوره 30، شماره 4 - ( زمستان 1402 )                   جلد 30 شماره 4 صفحات 342-333 | برگشت به فهرست نسخه ها

Research code: 616/19
Ethics code: IR.BUMS.REC.1400.272


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abbasnia V S, Eslimi Esfahani D, Khazdair M R, Oryan S, Foadoddini M. Investigating the relaxant effect of aqueous-alcoholic extract of Melissa Officinalis on smooth muscle of isolated rat trachea and its potential mechanisms. J Birjand Univ Med Sci. 2024; 30 (4) :333-342
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-3369-fa.html
عباس‌نیا وحیده‌سادات، اسلیمی اصفهانی دلارام، خزدیر محمدرضا، عریان شهربانو، فؤادالدینی محسن. بررسی اثر اتساعی عصاره آبی الکلی گیاه بادرنجبویه بر عضله صاف نای موش‌های صحرایی و مکانیسم‌های احتمالی آن. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند 1402; 30 (4) :342-333

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-3369-fa.html


1- گروه علوم جانوری، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2- مرکز تحقیقات بیماری‌های قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ، m.khazdair@yahoo.com
3- مرکز تحقیقات بیماری‌های قلب و عروق، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
چکیده:   (327 مشاهده)
زمینه و هدف: بادرنجبویه گیاهی دارویی با خواص درمانی متعدد بوده که مطالعات پیشین اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضد‌التهابی آن را به وجود ترکیبات فنولی مهم موجود در این گیاه مانند رزمارینیک اسید نسبت داده­اند. در این مطالعه اثر اتساعی عصاره­ی آبی-الکلی این گیاه بر عضله صاف نای موش‌های صحرایی و مکانیسم‌های احتمالی آن مورد بررسی قرار گرفت.
روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، اثر اتساعی غلظت­های تجمعی عصاره آبی-الکــــلی گیاه بادرنجبویه (µg/ml 50،100،200) درمقایسه با سالین (1 میلی‌لیتر نرمال سالین) به عنوان کنترل منفی و سه غلظت تجمعی تئوفیلین (mM 8/0، 4/0، 2/0) به عنوان کنترل مثبت روی عضله صاف نای جدا شده موش صحرایی در دو حالت غیر‌انکوبه و انکوبه با پروپرانولول (μM1)، آتروپین (μM1)، کلرفنیرامین (μM1( جهت بررسی نقش گیرنده‌های H1 هیستامین و بتا دو-آدرنرژیک (β2-Adrenergic) و موسکارینی مورد آزمایش قرار گرفت.
یافته‌ها: اثر اتساعی بر عضله صاف نای توسط همه غلظت‌های تئوفیلین و عصاره در بافت‌های غیر‌انکوبه در مقایسه با سالین به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (001/0P< درتمامی موارد). علاوه‌بر این اثر اتساعی غلظت‌های متوسط و زیاد عصاره (µg/ml 100،200) ، مشابه اتساعی تئوفیلین بود و تفاوت معنی‌داری با آن مشاهده نشد. از طرفی اثر اتساعی، در بافت‌های انکوبه با کلرفنیرامین و آتروپین در مقایسه با بافت‌های غیر انکوبه عصاره، به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (P<0.001).
نتیجه‌گیری: اثر اتساعی عصاره آبی الکلی گیاه بادرنجبویه بر قطعه جدا شده نای احتمالاً از طریق مهار گیرنده‌های موسکارینی و H1 هیستامینی عضله صاف نای ایجاد می­شود و در تحریک گیرنده‌های بتا دو آدرنرژیک مؤثر نیست.


* مسئول مکاتبات: محمدرضا خزدیر 
پست الکترونیکی: khazdairMR@Bums.ac.ir

View ORCID iD Profile

You can also search for this author in:  PubMed     ResearchGate   Scopus    Google Scholar    Google Scholar Profile

متن کامل [PDF 829 kb]   (106 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: فيزيولوژي
دریافت: 1402/10/6 | پذیرش: 1402/11/11 | انتشار الکترونیک: 1402/11/15

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb