زمینه و هدف: مراقبتهای پرستاری فراموش شده میتواند به عوارض جدی، نارضایتی بیماران و پرستاران بهویژه در بخش مراقبتهای ویژه منجر شود. با توجه به خلاء پژوهشی در بررسی همزمان سهم ویژگیهای شخصیتی و نگرش حرفهای بر مراقبتهای فراموششده، این مطالعه با هدف بررسی ارتباط مراقبتهای پرستاری فراموش شده با ویژگیهای شخصیتی و نگرش به حرفه پرستاری در پرستاران انجام شد.
روش تحقیق: مطالعه حاضر یک پژوهش مقطعی، از نوع توصیفی- همبستگی میباشد. در این مطالعه جامعه پژوهش شامل تمامی پرستاران شاغل در بیمارستان شهید مدنی تبریز با نمونهگیری به روش در دسترس بودند. تعداد 230 نفر از پرستاران در مطالعه شرکت کردند. ابزارهای مطالعه پرسشنامههای مراقبتهای پرستاری فراموششده Kalisch، شناخت و تفسیر شخصیت Bass و همچنین مقیاس نگرش نسبت به حرفه پرستاری (ASNP) بودند.
یافتهها: حدود ۲۱۵ نفر پرسشنامهها را بدون نقص پر کردند. میانگین سنی پرستاران 8/20 ± 33/84 بود و اکثر آنها (69/3 درصد) مرد بودند. میانگین امتیاز مراقبتهای پرستاری فراموششده 9/70 ± 35/83، ویژگیهای شخصیتی 11/49 ± 87/37 و نگرش به حرفه پرستاری 15/45 ± 149/20 بود. تحلیل رگرسیون تعدیل شده نشان داد، متغیرهای «نگرش نسبت به حرفه پرستاری» (0/246-=B، 0/391-=ß و 0/001>P) و «جنسیت» (8/316-=B، 0/396-=ß و 0/001>P) به میزان 42/1 درصد مراقبت پرستاری فراموششده در پرستاران را تبیین کردند.
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که نگرش مثبت به حرفه پرستاری و جنسیت از عوامل پیشبینیکننده مهم مراقبتهای فراموششده هستند. این امر لزوم توجه مدیران مراکز درمانی به برنامهریزی برای تقویت نگرشهای حرفهای پرستاران از طریق دورههای انگیزشی و حمایتی را برجسته میسازد.
Attribution-NoneCommercial CC BY-NC