دوره 32، شماره 4 - ( زمستان 1404 )
جلد 32 شماره 4 صفحات 353-350 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Research code: مقاله نامه به سردبیر است
Ethics code: مقاله نامه به سردبیر است
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Seyednazari M A, Ferdosi R, Soheili A, Dorosti A M. Nurses’ job insecurity: A neglected challenge in the quality of patient care. J Transl Med Res. 2025; 32 (4) :350-353
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-3587-fa.html
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-3587-fa.html
سیدنظری میرامیرحسین، فردوسی رضا، سهیلی امین، درستی امیرمحمد. ناامنی شغلی پرستاران: چالشی مغفول در کیفیت مراقبت از بیمار. تحقیقات پزشکی ترجمانی. 1404; 32 (4) :350-353
میرامیرحسین سیدنظری1 
، رضا فردوسی2 ، امین سهیلی3 ، امیرمحمد درستی*4
، رضا فردوسی2 ، امین سهیلی3 ، امیرمحمد درستی*4
1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران
3- گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران ،amirdorosti2006@gmail.com
2- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران
3- گروه پرستاری، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران
4- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده علوم پزشکی خوی، خوی، ایران ،
واژههای کلیدی: مدیریت کارکنان نظام سلامت، امنیت شغلی پرستاران، ایمنی بیمار، کیفیت مراقبتهای بهداشتی
متن کامل [PDF 350 kb]
(172 دریافت)
| چکیده (HTML) (511 مشاهده)
متن کامل: (1 مشاهده)
سردبیر محترم
امنیت شغلی از جمله نیازهای حیاتی پرستاران هست که تأثیر زیادی بر انگیزه و تعهد آنها به کار دارد؛ بهطوری که پرستاران حتی با سطح امنیت شغلی متوسط، نمرات عملکرد شغلی بالایی کسب کردهاند که بهبود این امنیت باعث افزایش کیفیت بیشتر عملکرد شغلی آنان میگردد (1). در بسیاری از مطالعات اخیر، تأثیر امنیت شغلی بر سلامت روان پرستاران بررسی شده است، بهطور مثال در یک مطالعه توصیفی در چین، شیوع ۸۳ درصدی پریشانی روانی در بین پرستاران گزارش شده است که ناامنی شغلی تأثیر بسزایی بر آن دارد (2). این تبعات روانی، پیامدهای گستردهای فراتر از فرد پرستار دارد و مستقیماً بر سلامت بیمار و کارآمدی نظام مراقبت سلامت اثر میگذارد (3). پرستارانی که با استرس مزمن، اضطراب شغلی و فرسودگی روانی ناشی از ناامنی شغلی مواجهاند، بیشتر در معرض کاهش تمرکز، افت کیفیت تصمیمگیری بالینی، افزایش خطاهای مراقبتی و کاهش توان همدلی با بیمار قرار میگیرند (4). از سوی دیگر، تداوم این شرایط میتواند منجر به بروز مشکلات جسمی و روانتنی، افزایش غیبت از کار، تمایل به ترک شغل و خروج نیروهای کارآزموده از سیستم سلامت شود؛ امری که خود، کمبود نیروی انسانی، افزایش بار کاری و تشدید چرخه فرسودگی شغلی را به دنبال دارد (5). بنابراین، ناامنی شغلی پرستاران نهتنها سلامت روان و کیفیت زندگی حرفهای آنان را تهدید میکند، بلکه بهعنوان عاملی پنهان اما مؤثر، ایمنی بیمار و کیفیت مراقبتهای ارائهشده را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. در این راستا، بازنگری سیاستگذاران نظام سلامت در جهت کاهش ناامنی شغلی پرستاران و بهکارگیری راهکارهای هدفمند، امری اجتنابناپذیر است (6). هدف از نگارش این نامه، جلب توجه سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت به ضرورت بازنگری در سیاستهای استخدامی پرستاران و توجه جدی به مقوله امنیت شغلی است.
در این رابطه راهکارهای زیر پیشنهاد میشود:
امنیت شغلی از جمله نیازهای حیاتی پرستاران هست که تأثیر زیادی بر انگیزه و تعهد آنها به کار دارد؛ بهطوری که پرستاران حتی با سطح امنیت شغلی متوسط، نمرات عملکرد شغلی بالایی کسب کردهاند که بهبود این امنیت باعث افزایش کیفیت بیشتر عملکرد شغلی آنان میگردد (1). در بسیاری از مطالعات اخیر، تأثیر امنیت شغلی بر سلامت روان پرستاران بررسی شده است، بهطور مثال در یک مطالعه توصیفی در چین، شیوع ۸۳ درصدی پریشانی روانی در بین پرستاران گزارش شده است که ناامنی شغلی تأثیر بسزایی بر آن دارد (2). این تبعات روانی، پیامدهای گستردهای فراتر از فرد پرستار دارد و مستقیماً بر سلامت بیمار و کارآمدی نظام مراقبت سلامت اثر میگذارد (3). پرستارانی که با استرس مزمن، اضطراب شغلی و فرسودگی روانی ناشی از ناامنی شغلی مواجهاند، بیشتر در معرض کاهش تمرکز، افت کیفیت تصمیمگیری بالینی، افزایش خطاهای مراقبتی و کاهش توان همدلی با بیمار قرار میگیرند (4). از سوی دیگر، تداوم این شرایط میتواند منجر به بروز مشکلات جسمی و روانتنی، افزایش غیبت از کار، تمایل به ترک شغل و خروج نیروهای کارآزموده از سیستم سلامت شود؛ امری که خود، کمبود نیروی انسانی، افزایش بار کاری و تشدید چرخه فرسودگی شغلی را به دنبال دارد (5). بنابراین، ناامنی شغلی پرستاران نهتنها سلامت روان و کیفیت زندگی حرفهای آنان را تهدید میکند، بلکه بهعنوان عاملی پنهان اما مؤثر، ایمنی بیمار و کیفیت مراقبتهای ارائهشده را نیز تحت تأثیر قرار میدهد. در این راستا، بازنگری سیاستگذاران نظام سلامت در جهت کاهش ناامنی شغلی پرستاران و بهکارگیری راهکارهای هدفمند، امری اجتنابناپذیر است (6). هدف از نگارش این نامه، جلب توجه سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت به ضرورت بازنگری در سیاستهای استخدامی پرستاران و توجه جدی به مقوله امنیت شغلی است.
در این رابطه راهکارهای زیر پیشنهاد میشود:
- بازنگری در سیاستهای استخدامی پرستاران
حرکت تدریجی از قراردادهای کوتاهمدت، شرکتی و ناپایدار به سمت الگوهای استخدامی پایدارتر، میتواند احساس امنیت شغلی را تقویت کرده و تعهد حرفهای پرستاران را افزایش دهد.
- اولویتدادن به امنیت شغلی در مدیریت منابع انسانی نظام سلامت
گنجاندن شاخصهای امنیت شغلی پرستاران در برنامهریزی نیروی انسانی و ارزیابی عملکرد مدیران درمانی، میتواند نقش مؤثری در بهبود کیفیت مراقبت و ایمنی بیمار داشته باشد.
- تقویت حمایتهای سازمانی و روانی از پرستاران
طراحی و اجرای برنامههای حمایتی در سطح بیمارستانها، از جمله حمایت روانشناختی و کاهش فشارهای شغلی، میتواند پیامدهای منفی ناامنی شغلی و فرسودگی روانی را کاهش دهد.
- افزایش مشارکت پرستاران در تصمیمگیریهای مدیریتی
ایجاد بسترهای مؤثر برای مشارکت حرفهای پرستاران در فرآیندهای تصمیمسازی و سیاستگذاری، به افزایش احساس ارزشمندی، کنترل شغلی و امنیت روانی آنان منجر میشود.
- پایش منظم امنیت شغلی بهعنوان یک شاخص کیفیت مراقبت
ارزیابی دورهای وضعیت امنیت شغلی پرستاران در کنار شاخصهای کیفیت مراقبت، میتواند ابعاد پنهان این چالش را برای مدیران آشکار سازد.
نتیجهگیری
در نتیجه، ناامنی شغلی پرستاران تنها یک دغدغه فردی یا صنفی نیست، بلکه چالشی پنهان و جدی است که مستقیماً ایمنی بیمار و کیفیت مراقبتهای بهداشتی را تهدید میکند. تداوم این وضعیت، بهویژه با قراردادهای ناپایدار، موجب فرسودگی روانی و خروج نیروهای کارآزموده از نظام سلامت میشود. از این رو، ضروری است که سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت با تغییر رویکرد به سمت الگوهای استخدامی پایدار، ادغام شاخصهای امنیت شغلی در مدیریت منابع انسانی و افزایش حمایتهای سازمانی، در جهت رفع این معضل گام بردارند. تأمین امنیت شغلی پرستاران، در حقیقت سرمایهگذاری برای ارتقای کارآمدی نظام سلامت و تضمین سلامت جامعه است.
ملاحظات اخلاقی
پیروی از اصول اخلاق پژوهش
ایــن مقالــه نامــه بــه سردبیر می باشــد و در ایــن تحقیــق ملاحظات اخلاقی وجــود نداشــت.
حمایت مالی
ایــن مقالــه یــک نامــه بــه سردبیر اســت و هیــچ حامیــت مالــی از ســازمانهای دولتــی و دانشــگاهی دریافــت نکــرده اســت.
مشارکت نویسندگان
تمامی نویســندگان در طراحــی ایــن مقالــه، ارائــه مطالــب علمــی، تهیــه نســخه خطــی و تجدیدنظــر نســخه نهایــی بــه صورت مســاوی مشــارکت داشــتهاند.
تضاد منافع
نویسندگان مقاله اعلام میدارند که هیچ گونه تضاد منافعی در پژوهش حاضر وجود ندارد.
نتیجهگیری
در نتیجه، ناامنی شغلی پرستاران تنها یک دغدغه فردی یا صنفی نیست، بلکه چالشی پنهان و جدی است که مستقیماً ایمنی بیمار و کیفیت مراقبتهای بهداشتی را تهدید میکند. تداوم این وضعیت، بهویژه با قراردادهای ناپایدار، موجب فرسودگی روانی و خروج نیروهای کارآزموده از نظام سلامت میشود. از این رو، ضروری است که سیاستگذاران و مدیران نظام سلامت با تغییر رویکرد به سمت الگوهای استخدامی پایدار، ادغام شاخصهای امنیت شغلی در مدیریت منابع انسانی و افزایش حمایتهای سازمانی، در جهت رفع این معضل گام بردارند. تأمین امنیت شغلی پرستاران، در حقیقت سرمایهگذاری برای ارتقای کارآمدی نظام سلامت و تضمین سلامت جامعه است.
ملاحظات اخلاقی
پیروی از اصول اخلاق پژوهش
ایــن مقالــه نامــه بــه سردبیر می باشــد و در ایــن تحقیــق ملاحظات اخلاقی وجــود نداشــت.
حمایت مالی
ایــن مقالــه یــک نامــه بــه سردبیر اســت و هیــچ حامیــت مالــی از ســازمانهای دولتــی و دانشــگاهی دریافــت نکــرده اســت.
مشارکت نویسندگان
تمامی نویســندگان در طراحــی ایــن مقالــه، ارائــه مطالــب علمــی، تهیــه نســخه خطــی و تجدیدنظــر نســخه نهایــی بــه صورت مســاوی مشــارکت داشــتهاند.
تضاد منافع
نویسندگان مقاله اعلام میدارند که هیچ گونه تضاد منافعی در پژوهش حاضر وجود ندارد.
نوع مطالعه: نامه به سردبير |
موضوع مقاله:
پرستاري
دریافت: 1404/11/8 | پذیرش: 1404/12/6 | انتشار الکترونیک: 1404/12/1
دریافت: 1404/11/8 | پذیرش: 1404/12/6 | انتشار الکترونیک: 1404/12/1
فهرست منابع
1. Oweidat I, Abu Shosha G, Al-Harazneh R, Al-Mugheed K, Alzoubi M, Saeed Alabdullah AA, Farghaly Abdelaliem SM. Nurses' perceptions of job security and performance: A comparative study between governmental and private hospitals. PLoS One. 2025 Mar 11;20(3):e0318412. DOI: 10.1371/journal.pone.0318412. [DOI:10.1371/journal.pone.0318412] [PMID] []
2. Liu Y, Yang C, Zou G. Self-esteem, job insecurity, and psychological distress among Chinese nurses. BMC Nurs. 2021 Aug 10;20(1):141. DOI: 10.1186/s12912-021-00665-5. [DOI:10.1186/s12912-021-00665-5] [PMID] []
3. Li LZ, Yang P, Singer SJ, Pfeffer J, Mathur MB, Shanafelt T. Nurse Burnout and Patient Safety, Satisfaction, and Quality of Care: A Systematic Review and Meta-Analysis. JAMA Netw Open. 2024 Nov 4;7(11):e2443059. DOI: 10.1001/jamanetworkopen.2024.43059 [DOI:10.1001/jamanetworkopen.2024.43059] [PMID] []
4. Dall'Ora C, Ball J, Reinius M, Griffiths P. Burnout in nursing: a theoretical review. Hum Resour Health. 2020 Jun 5;18(1):41. DOI: 10.1186/s12960-020-00469-9. PMID: 32503559; PMCID: PMC7273381. [DOI:10.1186/s12960-020-00469-9] [PMID] []
5. Shah MK, Gandrakota N, Cimiotti JP, Ghose N, Moore M, Ali MK. Prevalence of and Factors Associated With Nurse Burnout in the US. JAMA Netw Open. 2021 Feb 1;4(2):e2036469. DOI: 10.1001/jamanetworkopen.2020.36469. [DOI:10.1001/jamanetworkopen.2020.36469] [PMID] []
6. Alghamdi R, Bahari G. Shift Work, Psychological Health Disorders, and Job Security Among Nurses: A Cross-Sectional Study. Healthcare (Basel). 2025 Jan 22;13(3):221. DOI: 10.3390/healthcare13030221. [DOI:10.3390/healthcare13030221] [PMID] []
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Attribution-NoneCommercial CC BY-NC