دوره 19، شماره 3 - ( پاييز 1391 )                   جلد 19 شماره 3 صفحات 277-285 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران،ایران
2- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، پژوهشکده محیط زیست، مرکز تحقیقات مواد زائد جامد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران ، dehghanihadi@yahoo.com
3- پژوهشکده محیط زیست، مرکز تحقیقات آلودگی هوا، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، پژوهشکده محیط زیست، مرکز تحقیقات کیفیت آب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
5- گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، پژوهشکده محیط زیست، مرکز تحقیقات مواد زائد جامد، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
چکیده:   (18664 مشاهده)
زمینه و هدف: پساب‌های صنایع چرم‌سازی و آبکاری، از متداول‌ترین منابع ورود کروم به آب‌های پذیرنده می‌باشند؛ لذا هدف از این تحقیق، مقایسه پتانسیل نانوذرات اکسید روی و پراکسید هیدروژن، جهت حذف کروم 6 ظرفیتی از آب‌های آلوده می‌باشد. روش تحقیق: در این مطالعه تجربی- تحلیلی، فاکتورهای مؤثر بر فرایند احیا از جمله ZnO (با غلظت 05/0- g/L15/0) و H2O2 (با غلظت 5/0-mol/L5/1) در فرایند UV/H2O2 و pH (5-9) مورد بررسی قرار گرفتند. غلظت اولیه سوبسترا، بین 1/0-mg/L15 متغیر در نظر گرفته شد. محلول استوک کروم شش ظرفیتی، با استفاده از حل‌کردن دی‌کرومات پتاسیم (K2Cr2O7) در آب مقطر یک بار تقطیر، تهیه گردید. غلظت باقیمانده کروم، به وسیله دستگاه اسپکتروفتومتری در طول موج 540 نانومتر اندازه‌گیری گردید. یافته‌ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که با افزایش غلظت احیاکننده‌ها و همچنین کاهش pH، راندمان احیای کروم افزایش پیدا می‌کند. در غلظت‌های پایین کروم، اثر فرایند نانوفتوکاتالیستی بیشتر از روش شیمیایی بود اما در غلظت‌های بالا عکس این حالت مشاهده گردید. در این تحقیق، اثر این فرایند بر روی نمونه‌های آب طبیعی نیز مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه‌گیری: UV/ZnO که یک فرایند پاک و بدون لجن می‌باشد، برای احیای Cr(VI) به Cr(III) مؤثر می‌باشد.
متن کامل [PDF 348 kb]   (2469 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: بهداشت محيط
دریافت: ۱۳۹۰/۱۰/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۱/۳/۱۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۲/۲۰