بیماری‌های کاردیومتابولیک امروزه یکی از علل اصلی مرگ‌و‌میر و ناتوانی مزمن در تمام نقاط جهان بوده و یکی از بیماری‌های غیر‌واگیر اصلی محسوب می‌شوند. رژیم غذایی نقش محوری در سلامت قلب و عروق داشته و رژیم غذایی ناسالم یکی از عوامل رفتاری اصلی می‌باشد که با بیماری‌های کاردیومتابولیک در ارتباط است. در این میان شواهد زیادی از انواع مطالعات بر روی جمعیت‌های انسانی ارتباط بین مصرف غذاهای فوق فرآوری شده (UPFs) و افزایش خطر سندرم متابلیک، پرفشاری خون، دیابت تیپ 2، اضافه وزن و چاقی و بیماری‌های قلبی-عروقی را نشان می‌دهد. (UPF) به عنوان عنصر غالب رژیم‌های غذایی مدرن ظاهر شده که نگرانی‌های زیادی در مورد اثرات‌شان بر سلامت قلب و عروق وجود دارد. مصرف UPFs به‌طور قابل توجهی در بین جمعیت‌ها متفاوت است و اغلب در جوامع کم‌درآمد بیشتر است. بنابراین ارتقای امنیت غذایی به صورت دسترسی پایدار به غذاهای مغذی و مقرون به صرفه برای کاهش بار بیماری‌های مزمن مرتبط با رژیم غذایی همچنین توانمندسازی مصرف‌کنندگان برای انتخاب‌های سالم‌تر غذایی از طریق مداخلات آموزشی و هدفمند در جهت ارتقاء سواد غذایی (food-literacy) برای خانواده‌ها ضروری به ‌نظر می‌رسد. لذا این مطالعه مروری با هدف بررسی ارتباط مصرف UPFs و بیماری‌های کاردیومتابلیک، مانند چاقی، دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی عروقی، با استفاده از نتایج حاصل از مطالعات مختلف پیشین و مکانیسم‌های فیزیولوژیک ارتباط دهنده انجام شد.