، سیمین شرفی*2
، احمد نصیری فورگ3
، سید علی معزی بادی4
P)، تصحیح گرینهاوس-گایسر اعمال گردید. برای مقایسه MAP بین گروهها در هر مرحله زمانی، آزمون تیمستقل انجام شد. ویژگیهای دموگرافیک (سطح تحصیلات، جنسیت، وضعیت تأهل، و سن) با آزمون فیشر و تیمستقل مقایسه شدند. تحلیلها با نرمافزار SPSS نسخه 20 انجام شد و سطح معنیداری 05/0 در نظر گرفته شد.
در نهایت، جهت بررسی دقیقتر و جامعتر تأثیر حضور فیزیکی پرستار بر میانگین فشار شریانی (MAP) در مراحل قبل از آنژیوگرافی و شروع آنژیوگرافی، با کنترل اثر عوامل پایه، از تحلیل کوواریانس یکطرفه (ANCOVA) بهره گرفته شد. در این تحلیلها، متغیر میانگین فشار شریانی بدو ورود (Baseline MAP) به عنوان کوواریت اصلی و گروه (مداخله/کنترل) به عنوان عامل ثابت مدل در نظر گرفته شدند. فرض همگنی واریانسها نیز با استفاده از آزمون لوین بررسی گردید. علاوه بر این، به منظور ارزیابی پایداری و اعتبار نتایج، تحلیلهای حساسیت با کنترل متغیر سن بیماران به عنوان کوواریت ثانویه نیز انجام پذیرفت.
لازم به ذکر است که این مقاله به عنوان تحلیل ثانویه از مطالعهای ارائه شده است که پیامد اولیه آن اضطراب و پیامد ثانویه آن میانگین فشار شریانی (MAP) و سایر پارامترهای فیزیولوژیک بوده است. رضایتنامه کتبی آگاهانه از تمامی شرکتکنندگان اخذ گردید و محرمانگی اطلاعات آنها تضمین شد. همچنین، بیماران در هر زمان امکان انصراف از مطالعه را داشتند.
یافتهها
بررسی ویژگیهای دموگرافیک بیماران نشان داد که گروههای مداخله و کنترل از نظر سطح تحصیلات، جنسیت، وضعیت تأهل و سن، همسان بودند. نتایج آزمون دقیق فیشر برای سطح تحصیلات (22/0P=)، جنسیت (1=P) و وضعیت تأهل (50/0P=) تفاوت آماری معنیداری بین گروهها نشان نداد. اکثریت شرکتکنندگان در هر دو گروه دارای تحصیلات ابتدایی، سیکل یا بیسواد بودند و از نظر نسبت جنسیتی (تقریباً 57% مرد) و وضعیت تأهل (عمدتاً متأهل) نیز مشابه بودند. همچنین، آزمون تی مستقل تفاوت معنیداری در میانگین سنی بین گروهها (حدود 60 سال) نشان نداد (71/0P=). این یافتهها موفقیت فرآیند تصادفیسازی و قابل مقایسه بودن گروهها از نظر ویژگیهای پایه را تأیید میکنند (جدول 1).
جدول 1- مقایسه فراوانی اطلاعات دموگرافیک بیماران در گروه مداخله و کنترل
نتایج آزمون گروه کنترل گروه مداخله متغیر
انحراف معیار ± میانگین انحراف معیار ± میانگین
T TEST
71/0= P 92/11 ± 86/60 21/12 ± 80/59 سن (سال)
(درصد) تعداد (درصد) تعداد
آزمون دقیق فیشر
1= P (1%/57) 20 (1%/57) 20 مرد جنسیت
(9%/42) 15 (9%/42) 15 زن
آزمون دقیق فیشر
22/0= P
(7%/5)2 (1%/17) 6 تحصیلات دانشگاهی سطح تحصیلات
(20%) 7 (6%/8) 3 دیپلم
(3%/14) 5 (6%/28) 10 سیکل
(6%/28) 10 (7%/25) 9 ابتدایی
(6%/28) 10 (20%) 7 بیسواد
(9%/2) 1 (0%) 0 حوزوی
آزمون دقیق فیشر
5/0= P (9%/2) 1 (0%) 0 مجرد وضعیت تأهل
(1%/97) 34 (100%) 35 متأهل
جدول 2- میانگین و انحراف معیار میانگین فشار شریانی (MAP به میلیمتر جیوه) در مراحل زمانی مختلف و مقایسههای آماری بین گروه مداخله و کنترل
مرحله زمانی گروه مداخله (35=N) گروه کنترل (35=N) سطح معنی داری بین گروهی
میانگین و انحراف معیار میانگین و انحراف معیار آزمون تی مستقل
p-value
بدو ورود 7/96 ± 3/12 3/97 ± 9/14 866/0
قبل از آنژیوگرافی 8/92 ± 7/12 1/101 ± 2/15 *016/0
شروع آنژیوگرافی 6/94 ± 4/10 7/100 ± 9/13 *040/0
سطح معنیداری درون گروهی
p-value
تحلیل واریانس (ANOVA) *03/0 3/0
* 05/0>P: نشاندهنده معنیداری آماری است.
بررسی روند تغییرات میانگین فشار شریانی (MAP) در سه مرحله زمانی نشان داد که الگوهای متفاوتی در دو گروه مداخله و کنترل مشاهده شد. در گروه مداخله، MAP در مرحله قبل از آنژیوگرافی نسبت به بدو ورود کاهش چشمگیری نشان داد، در حالی که در گروه کنترل در همین مرحله افزایش یافت. این کاهش در گروه مداخله در مرحله شروع آنژیوگرافی با شدت کمتر نیز ادامه داشت. در مقابل، گروه کنترل در مرحله شروع آنژیوگرافی نیز همچنان میانگین فشار شریانی بالاتری نسبت به گروه مداخله داشت. این الگوی متفاوت، اثر احتمالی حضور فیزیکی هدفمند پرستار در کاهش فشار شریانی را نشان میدهد. جزئیات میانگین و انحراف معیار MAP در سه مرحله زمانی در جدول ۲ ارائه شده است.
همانطور که در جدول 2 نشان داده شده است، نتایج تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر برای هر گروه به صورت جداگانه نشان داد در گروه مداخله، تغییرات میانگین فشار شریانی در طول مراحل زمانی (بدو ورود، قبل از آنژیوگرافی و شروع آنژیوگرافی) از نظر آماری معنیدار بود (03/0P=). این نشان میدهد که حضور فیزیکی هدفمند پرستار توانسته است تغییرات قابل توجهی در MAP بیماران این گروه ایجاد کند، که عمدتاً به صورت کاهش فشار در مراحل بعدی مشاهده میشود. در مقابل، در گروه کنترل، تغییرات میانگین فشار شریانی در طول مراحل زمانی از نظر آماری معنیدار نبود (3/0P=).
نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که در مرحله بدو ورود، میانگین فشار شریانی بین گروههای مداخله و کنترل تفاوت آماری معنیداری نداشت (866/0P=)؛ این یافته با عدم اعمال مداخله در این مرحله، منطقی و مورد انتظار بود. با این حال، در مراحل بعدی، یعنی قبل از آنژیوگرافی (016/0P=) و شروع آنژیوگرافی (040/0P=)، گروه مداخله میانگین فشار شریانی به طور معنیداری کمتری نسبت به گروه کنترل داشت (جدول 2).
تحلیل واریانس دوطرفه با اندازهگیریهای مکرر، وجود یک اثر تعاملی معنیدار بین زمان و گروه را تأیید کرد (027/0P=)، این یافته نشان میدهد که الگوی تغییرات میانگین فشار شریانی (MAP) در طول زمان، بین دو گروه مداخله و کنترل به طور معنیداری متفاوت بوده است. به عبارت دیگر، مداخله حضور فیزیکی هدفمند پرستار، منجر به روند تغییرات متفاوتی در MAP در گروه مداخله گردید که با کاهش چشمگیرترMAP، به ویژه در مرحله قبل از آنژیوگرافی، در مقایسه با گروه کنترل همراه بود. اگرچه تفاوت کلی میانگین فشار شریانی بین گروهها در طول مطالعه نزدیک به سطح معنیداری آماری بود (056/0P=). اما این اثر تعاملی قوی، اثربخشی مثبت و معنیدار مداخله پرستاری را در بهبود وضعیت همودینامیک بیماران از طریق تغییر الگوی فشار خون آنها تأیید میکند (جدول 3).
جدول 3- نتایج تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر برای مقایسه میانگین فشار شریانی (MAP) بین گروههای مداخله و کنترل در طول زمان
آزمون مرحله/اثر p-value
تحلیل واریانس (ANOVA) اثر اصلی زمان 767/0
تعامل زمان و گروه 027/0*
تفاوت میانگین کلی MAP بین گروهها 056/0
* 05/0>P نشاندهنده معنیداری آماری است.
برای ارزیابی دقیقتر تأثیر حضور فیزیکی هدفمند پرستار بر میانگین فشار شریانی (MAP) در مراحل پس از مداخله با کنترل اثر MAP پایه بیماران، تحلیل کوواریانس (ANCOVA) انجام شد. نتایج این تحلیل در جدول 4 ارائه شده است. برای MAP در مرحله قبل از آنژیوگرافی، تحلیل ANCOVA نشان داد که MAP بدو ورود به عنوان یک کوواریت، بهطور معنیداری با MAP قبل از آنژیوگرافی مرتبط بود. این یافته نشان میدهد که فشار خون اولیه بیمار، پیشبینیکننده مهمی برای فشار خون در این مرحله است و لزوم کنترل آن را توجیه میکند. پس از کنترل MAP بدو ورود، تفاوت آماری معنیداری در میانگین MAP قبل از آنژیوگرافی بین دو گروه مداخله و کنترل مشاهده شد. برای MAP در مرحله شروع آنژیوگرافی، تحلیل ANCOVA نشان داد که MAP بدو ورود به عنوان کوواریت، ارتباط معنیداری با MAP شروع آنژیوگرافی نداشت. با این وجود، پس از کنترل MAP بدو ورود، تفاوت آماری معنیداری در میانگین MAP شروع آنژیوگرافی بین دو گروه مداخله و کنترل مشاهده شد.
جدول 4- نتایج تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تأثیر حضور فیزیکی هدفمند پرستار بر میانگین فشار شریانی (MAP) در مراحل قبل و شروع آنژیوگرافی با کنترل متغیرهای MAP بدو ورود و سن
متغیر وابسته کوواریت منبع واریانس df F-value p-value Partial Eta Squared
MAPقبل از آنژیوگرافی بدو ورود گروه 1 14/48 001/0 41/0
بدو ورود 1 23/549 001/0 89/0
سن گروه 1 85/5 018/0 08/0
سن 1 77/0 38/0 01/0
MAP شروع آنژیوگرافی بدو ورود گروه 1 35/4 04/0 06/0
بدو ورود 1 22/3 07/0 04/0
سن گروه 1 261/4 04/0 06/0
سن 1 042/0 83/0 001/0
بحث
این مطالعه اثربخشی معنیدار حضور فیزیکی هدفمند پرستار را در کاهش فشار خون متوسط شریانی (MAP) در بیماران کاندید آنژیوگرافی نشان داد. یافتهها حاکی از آن است که حضور پرستار منجر به کاهش معنیدار MAP در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل، بهویژه در مراحل حساس قبل و شروع آنژیوگرافی، گردید. تحلیلهای آماری از جمله تحلیل واریانس با اندازهگیریهای مکرر و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نیز این نتایج را تأیید کردند و نشان دادند که الگوی تغییرات MAP در طول زمان بین دو گروه متفاوت بوده و این اثر حتی پس از کنترل متغیرهای مخدوشگر نظیر MAP بدو ورود و سن، پایدار باقی ماند. همسانی ویژگیهای دموگرافیک بین گروهها نیز، اعتبار نتایج را تقویت میکند. از منظر بالینی، کاهش معنیدار میانگین فشار شریانی (MAP) که در گروه مداخله مشاهده شد، حائز اهمیت
است. در شرایط بالینی پر استرس مانند انتظار برای آنژیوگرافی، حتی کاهشهای نسبتاً کوچک در فشار خون میتواند به طور معنیداری به بهبود پرفیوژن بافتی، کاهش بار کاری میوکارد، و افزایش پایداری همودینامیک بیمار کمک نماید (6, 7, 19).
یافتههای این مطالعه که نشاندهنده بهبود فشار خون متوسط شریانی در گروه مداخله بود، از دیدگاه نظریه انسانگرای Paterson و Zderad قابل تبیین است و همانطور که Easter توضیح میدهد، این نظریه حضور فیزیکی را نشانهای از تعهد پرستار به بیمار میداند که از طریق اقداماتی مانند لمس، شنیدن، تکان دادن دست، زبان بدن و همراهی در کنار بیمار تقویت میشود (15). بر اساس این نظریه، حضور فعال پرستار در کنار بیمار که در این مطالعه از طریق اقداماتی مانند ارائه توضیحات ساده درباره پروسیجر، شنیدن، حفظ ارتباط چشمی و ایجاد فضای حمایتی محقق شد، میتواند با تقویت احساس امنیت و ارزشمندی در بیمار، منجر به تنظیم بهتر پاسخهای فیزیولوژیک شود.
مطالعه Wan و همکاران نیز مؤید این یافتههاست که نشان میدهد کیفیت ارتباط پرستار _ بیمار، به ویژه از طریق مؤلفههای همدلانه مانند درک دیدگاه بیمار و پاسخدهی مناسب به نیازهای عاطفی، نقش تعیینکنندهای در بهبود پیامدهای بالینی دارد (20). در پژوهش حاضر، این ارتباط مؤثر از طریق حضور فیزیکی پرستار و تعامل چهرهبهچهره با بیماران برقرار شد.
یافتههای پژوهش حاضر در مورد تأثیر مثبت حضور فیزیکی هدفمند پرستار بر کاهش فشار خون متوسط شریانی (MAP) با نتایج مطالعات پیشین همسو است. مطالعه طهماسبی و همکاران که با تمرکز بر شاخصهای فیزیولوژیک انجام شد، گزارش نمود که مداخلات پرستاری منجر به تفاوت آماری معنادار در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک بیماران شده است (21). این مطالعه نیز همانند پژوهش حاضر، صرفاً بر پارامترهای فیزیولوژیک تمرکز داشت و تأثیر مداخلات را بر وضعیت همودینامیک بیماران مورد بررسی قرار داد. به طور مشابه، مطالعه جمشیدی و همکاران که به طور خاص بر روی بیماران کاندید آنژیوگرافی انجام شده بود، کاهش معنادار فشار خون را در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل گزارش کرد (22). این همخوانی یافتهها نشان میدهد که مداخلات پرستاری میتواند به عنوان یک روش مؤثر در کنترل پارامترهای همودینامیک بیماران در محیطهای تهاجمی مانند بخش آنژیوگرافی مورد استفاده قرار گیرد.
مطالعه Madrid و همکاران در مورد لمس درمانی در بیماران تحت آنژیوگرافی مغزی تأثیر معنیداری بر فشار خون مشاهده نکرد (23). همینطور، مطالعه Lieber و همکاران نشان داد که موسیقیدرمانی هم تأثیری بر پارامترهای فیزیولوژیک (از جمله فشار خون) پس از آنژیوگرافی ندارد (24). این در حالی است که در پژوهش حاضر، حضور فیزیکی هدفمند پرستار منجر به کاهش معنادار فشار خون متوسط شریانی (MAP) در مراحل قبل و شروع آنژیوگرافی شد. این تفاوتها نشان میدهد که مکانیسمهای اثرگذاری مداخلات غیردارویی بر فشار خون، متفاوت است. به نظر میرسد حضور مستقیم و حمایتگرایانه پرستار، نقش پررنگتری در کنترل پاسخهای فیزیولوژیک بیماران در این شرایط دارد.
نکته حائز اهمیت در این مطالعات، از جمله پژوهش حاضر، تأثیر مداخلات غیردارویی بر تنظیم پارامترهای فیزیولوژیک است که میتواند به عنوان مکملی برای روشهای مرسوم کنترل علائم حیاتی در نظر گرفته شود. این یافتهها از این دیدگاه حمایت میکنند که حضور فیزیکی پرستار میتواند تأثیر قابل توجهی بر ثبات همودینامیک بیماران داشته باشد. تمایز اصلی مطالعه حاضر با تحقیقات پیشین در اندازهگیری فشار خون متوسط شریانی (MAP) به عنوان شاخصی جامعتر از وضعیت همودینامیک است که اطلاعات ارزشمندی درباره پرفیوژن بافتی ارائه میدهد. این انتخاب روششناختی، دقت بیشتری در ارزیابی تأثیر مداخله بر وضعیت فیزیولوژیک بیماران فراهم کرده است.
این مطالعه با برخی محدودیتها همراه بود، از جمله عدم کنترل دقیق زمان انتظار برای تمام بیماران به دلیل شرایط بالینی متفاوت و احتمال سوگیری ناشی از اجرای مداخله توسط پژوهشگر اصلی که بهتر بود توسط پرستاران مستقل انجام شود. همچنین، استفاده از دو روش متفاوت (تهاجمی و غیرتهاجمی) برای اندازهگیری MAP در مراحل مختلف، اگرچه بر اساس ضرورت بالینی انجام شد، اما میتواند به عنوان یک محدودیت روششناختی در نظر گرفته شود. برای مطالعات آینده پیشنهاد میشود مداخلات توسط پرستاران آموزشدیده و مستقل اجرا شود، متغیرهای زمان انتظار و شرایط بالینی با دقت بیشتری کنترل گردد. انجام مطالعات چندمرکزی با حجم نمونه بزرگتر میتواند به تعمیمپذیری بهتر نتایج کمک کند. این ملاحظات میتواند زمینه را برای پژوهشهای آینده در این حوزه فراهم نماید.
نتیجهگیری
این مطالعه نشان داد که حضور فیزیکی هدفمند پرستار در مراحل پیش از آنژیوگرافی، منجر به کاهش معنیدار میانگین فشار شریانی (MAP) در بیماران کاندید آنژیوگرافی گردید. این یافتهها بر اهمیت بازتعریف نقش حضور پرستار در محیطهای تهاجمی مانند بخش آنژیوگرافی تأکید دارد، جایی که حضور فعال و همهجانبه پرستار میتواند علاوه بر ابعاد روانی، بر شاخصهای عینی سلامت بیمار نیز تأثیر مثبت بگذارد. بر این اساس، پیشنهاد میشود که چنین مداخلاتی میتواند به عنوان بخشی از پروتکل استاندارد مراقبت از بیماران کاندید آنژیوگرافی در نظر گرفته شود.
تقدیر و تشکّر
این پژوهش برگرفته از پایاننامه کارشناسی ارشد مصوب دانشگاه علوم پزشکی بیرجند میباشد. نویسندگان مراتب سپاس و تقدیر خود را از معاونت محترم پژوهشی دانشگاه و همچنین کادر مجرب بخش قلب و بخش آنژیوگرافی بیمارستان رازی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند که در اجرای این مطالعه همکاری صمیمانه داشتند، ابراز میدارند.
ملاحظات اخلاقی
این مطالعه با شماره (IR.BUMS.REC.1402.074) از سوی کمیته اخلاق پژوهش دانشگاه علوم پزشکی بیرجند تأیید شده و در IRCT با شماره (IRCT20230802059007N1) ثبت شده است.
حمایت مالی
این مطالعه بدون حمایت مالی انجام شده است.
دسترسی پذیری دادهها
دادههای ایجاد شده در مطالعه فعلی در صورت درخواست معقول از نویسنده مسؤول ارایه میگردد.
مشارکت نویسندگان
سیمین شرفی و سجاد صالحیان در طراحی مطالعه، اجرای پژوهش و تهیه متن مقاله مشارکت داشتند. سجاد صالحیان در جمعآوری دادهها، احمد نصیری فورگ و سجاد صالحیان مسئولیت تحلیل دادهها و تفسیر نتایج را بر عهده داشتند. همچنین، سیدعلی معزی بادی و سیمین شرفی در بخش ایدهپردازی و طراحی مفهومی مطالعه نقش داشتند.
تضاد منافع
نویسندگان مقاله اعلام میدارند که هیچ گونه تضاد منافعی در پژوهش حاضر وجود ندارد.
| بازنشر اطلاعات | |
|
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |