دوره 26، شماره 3 - ( پاییز 1398 )
جلد 26 شماره 3 صفحات 212-198 |
برگشت به فهرست نسخه ها
عالیه حسین نژاد*1 
، مریم خدادادی2 ، علی نقی زاده3 ، نگین ناصح4 ، سهیلا چاوشان5
، مریم خدادادی2 ، علی نقی زاده3 ، نگین ناصح4 ، سهیلا چاوشان5
1- کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران ، aliyeh.h.n@gmail.com
2- مرکز تحقیقات سم شناسی پزشکی و سوء مصرف مواد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
3- مرکز تحقیقات سم شناسی پزشکی و سوء مصرف مواد، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
4- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثّر بر سلامت، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
5- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
2- مرکز تحقیقات سم شناسی پزشکی و سوء مصرف مواد، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
3- مرکز تحقیقات سم شناسی پزشکی و سوء مصرف مواد، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
4- مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثّر بر سلامت، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
5- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
چکیده: (6796 مشاهده)
زمینه و هدف: باقیماندههای دارویی در گروه آلایندههای نوظهور قرار دارند. داروها و متابولیتهای آنها، بهعلّت ایجاد خطرات احتمالی و سمیت برای انسان و محیط، بایستی از منابع آبی حذف گردند. این مواد با روشهای متعارف تصفیه آب و فاضلاب، بهطور کامل حذف نمیشوند. هدف از این مطالعه، بررسی حذف استامینوفن با استفاده از نانولولههای کربنی تکدیواره و چند دیواره از محیط آبی بوده است.
روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، اثر متغیرهای مختلف شامل: pH، غلظت اولیه استامینوفن، دوز جاذب، زمان تماس و سرعت اختلاط در حذف استامینوفن بهوسیله نانولولههای کربنی تکدیواره و چند دیواره بررسی گردید. همچنین ایزوترمهای جذب لانگمویر، فروندلیچ، Temkin، Dubinin-Rudeshkuvich و BET و سینتیک جذب شبه درجه اول و شبه درجه دوم نیز بررسی شد. غلظت استامینوفن بهوسیله اسپکتروفتومتر در طول موج nm258 λ max=اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج آزمایشها نشان داد که نانولولههای کربنی تکدیواره و چند دیواره بهترتیب قادر به حذف 38/59 و 28/24 درصد استامینوفن در زمان 45 دقیقه، در 7=pH هستند. با افزایش دوز نانولوله، درصد حذف افزایش و ظرفیت جذب کاهش یافت و فرآیند جذب بیشترین همبستگی را با مدل لانگمویر و سینتیک شبه درجه دو با 0/99R2> نشان داد.
نتیجهگیری: براساس نتایج به دست آمده مشخص شد که جاذبهای نانولوله کربنی تکدیواره و چند دیواره بهعنوان یک جاذب مؤثر در حذف استامینوفن از محلولهای آبی میتواند در کنار روشهای دیگر تصفیه مورد استفاده قرار گیرد.
روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، اثر متغیرهای مختلف شامل: pH، غلظت اولیه استامینوفن، دوز جاذب، زمان تماس و سرعت اختلاط در حذف استامینوفن بهوسیله نانولولههای کربنی تکدیواره و چند دیواره بررسی گردید. همچنین ایزوترمهای جذب لانگمویر، فروندلیچ، Temkin، Dubinin-Rudeshkuvich و BET و سینتیک جذب شبه درجه اول و شبه درجه دوم نیز بررسی شد. غلظت استامینوفن بهوسیله اسپکتروفتومتر در طول موج nm258 λ max=اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج آزمایشها نشان داد که نانولولههای کربنی تکدیواره و چند دیواره بهترتیب قادر به حذف 38/59 و 28/24 درصد استامینوفن در زمان 45 دقیقه، در 7=pH هستند. با افزایش دوز نانولوله، درصد حذف افزایش و ظرفیت جذب کاهش یافت و فرآیند جذب بیشترین همبستگی را با مدل لانگمویر و سینتیک شبه درجه دو با 0/99R2> نشان داد.
نتیجهگیری: براساس نتایج به دست آمده مشخص شد که جاذبهای نانولوله کربنی تکدیواره و چند دیواره بهعنوان یک جاذب مؤثر در حذف استامینوفن از محلولهای آبی میتواند در کنار روشهای دیگر تصفیه مورد استفاده قرار گیرد.
دریافت: 1397/7/26 | پذیرش: 1398/2/10 | انتشار الکترونیک: 1398/8/5
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |