دوره 27، شماره 1 - ( بهار 1399 )                   جلد 27 شماره 1 صفحات 43-33 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی کارشناسی ارشد ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2- دانشیار ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران
3- استادیار پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
4- دانشیار ایمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران ، ryaraee@yahoo.com
چکیده:   (6650 مشاهده)
زمینه و هدف: آرتریت روماتوئید بیماری التهابی مزمن و خود ایمن است که بافت سینوویال را در مفاصل متعدد تحت تأثیر قرار می‌دهد. عوارض جانبی بالقوه‌ روش‌های درمانی فعلی، مصرف آن‌ها را محدود کرده است؛ درنتیجه علاقه به داروهای جایگزین و مکمل (Complementary and alternative medicine) ظهور کرده است. با توجه به مطالعات صورت گرفته، صمغ آنغوزه دارای آثار فارماکولوژیک فراوان مانند خاصیت ضدّ التهابی است. هدف از این مطالعه، ارزیابی تأثیر عصاره صمغ آنغوزه بر شدت علائم آرتریت روماتوئید در مدل حیوانی آرتریت ناشی از کلاژن است.
روش تحقیق: در این مطالعه تجربی، 30 سر رت ماده نژاد ویستار، به‌طور تصادفی در 6 گروه شامل: کنترل سالم، شاهد، گروه دریافت‌کننده‌ی دگزامتازون به میزان یک میلی‌گرم بر کیلوگرم، گروه دریافت‌کننده‌ی غلظت mg/kg 100 عصاره صمغ آنغوزه، گروه دریافت‌کننده‌ی غلظت mg/kg 300 عصاره آنغوزه و گروه دریافت‌کننده‌ی توأم غلظت mg/kg 100 عصاره و دگزامتازون (گروه میکس) ، تقسیم شدند. آرتریت روماتوئید با تجویز کلاژن تیپ 2 و ادجوانت القا گردید و مداخله به‌مدت 24 روز صورت گرفت. ارزیابی بالینی شروع و شدت علائم آرتریت روماتوئید، به روش معاینه و امتیازدهی استاندارد انجام شد.
یافته‌ها: از روز سیزدهم، علائم بیماری ظاهر شد و از روز چهاردهم، اختلاف امتیاز علائم بالینی آرتریت بین گروه های کنترل و شاهد از نظر آماری معنی‌دار بود. هم‌چنین از روز پانزدهم تا پایان دوره، این اختلاف بین گروه سالم و سایر گروه‌ها و گروه شاهد و سایر گروه‌ها معنی‌دار بود. در بین گروه‌های مداخله، تیمار با غلظت 100 عصاره آنغوزه زودتر و بیشتر سبب کاهش شدت علائم بیماری شد؛ به این شکل که در روز بیست و هشتم، شدت بیماری در گروه شاهد 13/4و در گروه تیمار با غلظت 100 عصاره آنغوزه به 9/6رسید.
نتیجه‌گیری: عصاره هیدروالکلی صمغ آنغوزه قادر به کاهش شدت علائم بالینی آرتریت مچ پا بوده و در غلظت 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم موجب فروکش‌کردن علائم تورّم و التهاب ظاهری می‌شود.
متن کامل [PDF 749 kb]   (1500 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: طب سنتي و طب مكمل
دریافت: 1398/4/29 | پذیرش: 1398/7/15 | انتشار الکترونیک: 1398/12/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.