زمینه و هدف: ﻃﻮل زﻣﺎﻧﻲ ﻣﻮج QRS، یک پیشگوییکننده قوی برای مرگ و میر بهویژه در بیماران با نارسایی قلبی است. مطالعات انجامشده در مورد نقش مدت زمان QRS، در پیشگویی حوادث آریتمیک بطنی در بیماران دارای دفیبریلاتور داخل قلبی (ICD)، نتایج متناقضی داشتهاند. از آنجا که آریتمیهای بطنی در بیماران دارای ICD، ثبت شده و با شوک الکتریکی (شوک بهجا یا نابهجا) خاتمه داده میشوند، در این مطالعه به بررسی رابطه مدت زمان QRS با وضعیت دریافت شوکهای بهجا و نابهجای ICD پرداخته شد.
روش تحقیق: در یک مطالعه مقطعی، 65 بیمار مبتلا به بیماری قلبی که به علل مختلف برای پیشگیری از مرگ ناگهانی، تحت تعبیه ICD قرار گرفته بودند، بررسی شدند. قبل از تعبیه ICD، مدت زمان QRS در الکتروکاردیوگرام سطحی بیماران، اندازهگیری و ثبت شد؛ همچنین متغیرهای سن، جنس، اندیکاسیون تعبیه، سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی قلبی و مدت زمان QTc بیماران ثبت گردید. در ویزیتهای پیگیری، بیماران، تحت بازبینی ICD قرار گرفتند و وضعیت دریافت اولین شوکهای بهجا یا نابهجای ICD در آنها بررسی و ثبت گردید. برای تجزیه و تحلیل دادهها، از رگرسیون لجستیک در نرمافزار آماری SPSS (ویرایش 5/11) استفاده شد.
یافتهها: میانگین سن بیماران 20/17±92/47 سال بود. 18 نفر (7/27%) از بیماران مؤنث بودند و 58 نفر (2/89%) سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی قلبی داشتند. میانگین مدت زمان موج QRS 117/94±36/78هزارم ثانیه و میانگین مدت زمان QTc 466/97±62/42هزارم ثانیه بود. وضعیت دریافت شوکهای بهجا یا نابهجای ICD، با مدت زمان QRS ارتباط معنیداری نداشت اما در میان متغیرهای مورد بررسی، تنها با شرکت سازنده ICD ارتباط معنیدار داشت (P<0/001).
نتیجهگیری: مدت زمان QRS، با وضعیت دریافت شوکهای بهجا یا نابهجای ICD، ارتباط معنیداری ندارد و نمیتوان از آن به عنوان پیشگوییکننده حوادث آریتمیک بطنی در بیماران دارای ICD استفاده کرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |