fa مطالعه مورفومتریک عضله اسکلتی در موش های دیابتی فيزيولوژي Physiology مقاله اصیل پژوهشی Original Article <div style="text-align: justify;">زمینه و هدف: دیابت از جمله بیماریهایی است که صدمات جبران ناپذیری به بافتهای مختلف وارد می آورد و به عوارض شناخته شده ای از قبیل رتینوپاتی، نفروپاتی و نوروپاتی دیابتی منجر می شود. به اعتبار این که اثر دیابت بر عضلات اسکلتی کمتر مورد توجه قرار گرفته است، در این پژوهش این جنبه از عوارض دیابت به صورت تجربی مورد ارزیابی قرار گرفت.<br> روش بررسی: در این مطالعه تجربی، از 24 موش نر نژاد Balb/c استفاده شد. نیمی از موش ها با بهره گیری از آلوکسان دیابتی شدند (گروه تجربی) و نیمی دیگر به عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شدند. گلوکز خون در گروه تجربی پس از گذشت 72 ساعت از تزریق بیشتر از 180mg/dl بود. پس از گذشت 8 هفته نمونه های تجربی و شاهد تحت بیهوشی قطع نخاع شدند و از بافت عضله اکستنسور دیژیتوروم آنها نمونه برداری شد و با استفاده از فرمالین 10% تثبیت و مورد آماده سازی بافتی قرار گرفت؛ سپس برشهای مورد نظر با استفاده از میکروسکوپ و به کمک روشهای استریولوژیکی مورد مطالعات مورفومتریک قرار گرفتند.<br> یافته ها: بی نظمی فیبرهای عضلانی کاهش قطر و تعداد آنها و افزایش بافت همبند بین فیبرها و همچنین کاسته شدن از تعداد هسته های هر فیبر از جمله شواهدی بود که در گروه تجربی مشاهده شد.<br> نتیجه گیری: شواهد به دست آمده از گروه تجربی بیانگر این موضوع است که فیبرهای عضلانی این گروه در معرض آتروفی و تکروز قرار دارند که فعالیتهای حرکتی را در این گروه از حیوانات تغییر داده است. دگرگونی در ساختارفیبرهای عضلانی، کاهش قطر و کاسته شدن از تعداد آنها می تواند نتیجه یک میوپاتی گسترده باشد که احتمالا به دنبال نوروپاتی در موش های دیابتی بروز می نماید.</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background and Aim</strong>: Diabetes mellitus is a common disease, which accompanied by adverse effects on different tissues. Retinopathy, nephropathy and neuropathy are some known complications in diabetes. Because there are only few studies about diabetes effects on skeletal muscles, such effects were investigated in the present study.<br> <strong>Materials and Methods</strong>: In this experimental study, we used 24 male mice. For half of them alloxan were used for diabetes induction (case group), and the rest was named as control group. Diabetic group included mice whose blood glucose level after 72 hours of alloxan injection was more than 180 m/dL. After eight weeks, biopsy from extensor digitorum muscle in the experimental and control groups under anesthesia was done. The specimens were fixed and assessed by using optical microscope and serological counting methods.<br> <strong>Results</strong>: Our study showed that there are myofibril irregularity, reduction in fiber&rsquo;s diameter, and their number nuclei decrease, and also connective tissue increase in diabetic mice.<br> Conclusion: The obtained data from diabetic mice could account for atrophy and necrosis which caused functional motor abnormalities. It is concluded that diabetes has an adverse effect on the number and diameter of fibers in skeletal muscles which can end up in myopathy due to neuropathy in diabetic mice.</div> دیابت,‌ موش, عضله اسکلتی, مطالعه مورفومتریک Diabetes, Mouse, Morphometrical study, Skeletal muscle 9 15 http://journal.bums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-67&slc_lang=fa&sid=1 MR. Nikravesh محمدرضا نیک روش nikravesh@hotmail.com 8700319475328460029608 8700319475328460029608 Yes Associate Professor, Department of Anatomy, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences. Mashhad, Iran دانشیار گروه آموزشی علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشکده پزشکی مشهد SH. Alavi سیدحسن علوی 8700319475328460029609 8700319475328460029609 No Assistant Professor of Anatomy, Department of Anatomy, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences. Mashhad, Iran استادیار گروه آموزشی علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد