fa مقایسه متوپرولول و کارودیلول در درمان بیماران با نارسایی قلبی قلب و عروق Cardiology مقاله اصیل پژوهشی Original Article <p align="right">&nbsp;<strong> زمینه و هدف </strong><strong>: </strong>نارسایی قلبی یکی از شایعترین بیماریهای قلبی- عروقی با میزان بالای مرگ و میر و ناتوانی می‌باشد. بتابلوکرها یکی از ارکان اساسی درمان این بیماران محسوب و موجب کاهش مرگ و میر و بهبود علائم و عملکرد بطن چپ می‌شوند. با توجه به شیوع روزافزون این بیماری در کشور، مطالعه حاضر با هدف تعیین مقایسه‌ای متوپرولول و کارودیلول در درمان بیماران با نارسایی قلبی انجام شد.</p> <p align="right">&nbsp;<strong> روش تحقیق: </strong>در این مطالعه کارآزمایی بالینی که از فروردین سال 1384 لغایت خرداد سال 1385 انجام شد، تعداد 73 بیمار با نارسایی قلبی پیشرفته (35-30%=EF) و در فانکشنال کلاس 1 تا 3 به مدت شش ماه مورد بررسی شدند. از این تعداد 38 بیمار با متوپرولول تارترات و 33 بیمار با کارودیلول تحت درمان قرار گرفتند. دوز مصرفی متوپرولول 75 میلیگرم روزانه (2 بار در روز) و دوز کارودیلول 25 میلیگرم روزانه (2 بار در روز) بود. علائم بالینی بیمار و شاخصهای عملکرد سیستولیک بطن چپ دراکوکاردیوگرافی قبل و پس از مطالعه در پرسشنامه ثبت شد و سپس با کمک نرم‌افزار آماری (5/11) SPSS این تغییرات مورد مقایسه قرار گرفتند.</p> <p align="right">&nbsp;<strong> یافته‌ها: </strong>میانگین سنی بیماران در گروه متوپرولول 6/6 &plusmn; 57 و در گروه کارودیلول 3/7 &plusmn; 8/56 سال بود. کاهش ضربان قلب و فشارخون با درمان در دو گروه مشابه بود. فانکشنال کلاس بیماران در دو گروه به اندازه یک کلاس بهبود داشت (001/0>P). درگروه متوپرولول<a name="_ftnref1">�</a>LVEDD به میزان 78/8 میلیمتر (001/0>P) و&nbsp;LVESD به میزان 33/2 میلیمتر کاهش داشت (001/0= P). مقدار&nbsp;LVEDV 3/4 سی‌سی و&nbsp;LVESV 3/7 سی‌سی کاهش داشت (به ترتیب 008/0= P و 001/0>P) و متوسط&nbsp;LVEF 3/3% افزایش داشت (001/0= P ). در گروه کارودیلول مقدار LVEDD 78/2 میلیمتر و LVESD 57/1 میلیمتر کاهش داشت (به ترتیب با 001/0>P و 045/0=P). مقدار LVEDV به میزان 3/2 سی‌سی (53/0= P ) و LVESV به میزان 3/7 سی‌سی (007/0= P ) کاهش داشت و متوسط LVEF 2/2% افزایش داشت (004/0= P ). مقایسه این تغییرات در دو گروه با هم تفاوت آماری قابل توجهی نداشت.</p> <p align="right"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>بر اساس یافته‌های این مطالعه در بیماران با نارسایی قلبی و فانکشنال کلاس 1 تا 3، تجویز متوپروپرولول تارترات و کارودیلول سبب بهبود علائم بیمار و عملکرد بطن چپ می‌شود و تفاوت مهمی بین این دو دارو از این نظر وجود ندارد.</p> <div style="text-align: justify;">Background and Aim: Heart failure is one of the most prevalent diseases with high mortality and disability. Beta blockers are among basic drugs treating the disorder and leading to reduction in cardiovascular mortality, and improvement of symptoms and left ventricular function. Regarding the increasing prevalence of this disease, the present study was carried out to compare carvedilol with metoprolol in the treatment of patients with heart-failure. Material and Methods: In this analytical and prospective study, which was carried out between March 2005 and June 2006, 73 patients with advanced heart failure (ejection fraction=EF= %30-35%) and functional class (FC) I to III were followed up for 6 months. 38 cases of the patients received metoprolol tartrate and 33 cases received carvedilol. Clinical data and left ventricular (LV) function indices before and after treatment as shown in echocardiography were recorded in a questionnaire. Then, these changes were compared statistically by means of SPSS (11.5). Results: Mean age of the patients in the metprolol group was 576.6 and in the carvedilol was 56.87.3 years. Average daily dose of metoprolol and carvedilol was 75 mg and 25 mg respectively. Heart rate and blood pressure reduction due to respective treatments (NYHA class) Improvement was similar in two groups. Functional class of patients in both groups improved one degree (P<0.001) .In metoprolol treated patients. Left Ventricular End Diastolic Diameter (LEDD) and Left Ventricular End Systolic Diameter (LVESD) reductions were 8.7mm and 2.3mm (P<0.001, P<0.001) as well as Left Ventricular End Diastolic Volume (LVEDV) and Left Ventricular End Systolic (LVES) reductions were 4.3 cc and 7.3 cc (P=0.008, P<0.001), respectively. Mean EF increased 3.3%. (P=0.000). In carvedilol treated patients LEDD and LESD reduced 2.78 mm (P<0.001) and 1.57 mm (P=0.045) and LVEDV & LVES reduced 2.3 cc (P=0.53) and 7.3 cc (P=0.007), respectively, and mean EF Increased 2.2% (P=0.004). There were no statistically significant differences between the two groups. Conclusion: In heart failure patients with FC I to III both metoprolol tartrate and carvedilol administration improves symptoms of the disease and LV function. In this study no significant differences were observed between the effects of the two drugs.</div> متوپرولول, کارودیلول, نارسایی قلبی, بتابلوکر Carvedilol, Metoprolo, Heart failure, Beta blocker 29 36 http://journal.bums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-266&slc_lang=fa&sid=1 H. Fal Soleiman هما فال سلیمان homafalsoleiman@yahoo.com 8700319475328460028614 8700319475328460028614 Yes Cardiologist; Assistant Professor, Department of Cardiovascular, Faculty of Medicine, Mashhad University of Medical Sciences. Mashhad, Iran متخصص بیماری های قلب و عروق فلوشیپ اینترنشنال کاردیولوژی، استادیار گروه آموزشی قلب، دانشکده پزشکی و عضو مرکز تحقیقات قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی مشهد A. Mohammadi افسانه محمدی 8700319475328460028615 8700319475328460028615 No