fa بررسی اثرات تمرین ایروبیک در محیط آبی بر تغییرپذیری ضربان قلب با استفاده از روش غیر خطی Poincare plot فیزیولوژی ورزشی Exercise Physiology مقاله اصیل پژوهشی Original Article <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> تغییرپذیری ضربان قلب، روش غیرتهاجمی بررسی اثر مداخله فعالیت ورزشی بر سیستم اتونوم قلبی است. هدف از پژوهش حاضر، تحلیل غیرخطی اثر فعالیت ورزشی ایروبیک در آب بر سیستم اتونوم قلبی در مردان جوان دانشگاهی بود</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">روش تحقیق:</span></span></strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> تعداد 28 نفر از مردان جوان به صورت هدفمند انتخاب و </span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به‌طور تصادفی در دو گروه کنترل و تمرین ایروبیک در آب&nbsp; قرار گرفتند. در دوره پیش‌آزمون و بعد از مداخله تمرینی، تمامی پارامترهای تغییرپذیری ضربان قلب با روش بررسی توالی‌های ضربان قلب اندازه‌گیری گردید؛ سپس انحراف معیار توالی‌های ثبت‌شده با استفاده از روش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">Poincare plot</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> تفسیر گردید. برای مقایسه تفاوت‌ها در مراحل پژوهش، از آزمون‌های تی مستقل و تی‌ همبسته استفاده گردید.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها:</span></span></strong> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">شرکت منظم در تمرین ایروبیک در آب، باعث افزایش معنی‌دار (9/2</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">45/1 به 12/3</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">34/1) انحراف‌معیار فواصل زمانی توالی‌های ضربان قلب نسبت به توالی مجاور خود نسبت به گروه کنترل (0/03=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">)</span></span> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">گردید. انحراف‌</span></span> <span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">معیار طولی فواصل زمانی توالی‌های ضربان قلب نسبت به پیش‌آزمون (0/04=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) افزایش معنی‌داری (12/5</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> 79/5 به 15/8</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"> 56/9) داشت. بعد از انتقال نتایج مطلق به حالت نرمال، حالت نرمال انحراف‌معیار فواصل زمانی توالی‌های ضربان قلب نسبت به توالی مجاور خود نسبت به گروه کنترل (0/03=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) افزایش معنی‌دار (12/05</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">44/7&nbsp;</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به 13/52</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">36/5</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) داشت؛ همچنین حالت نرمال انحراف‌معیار طولی فواصل زمانی توالی‌های ضربان قلب نسبت به پیش‌آزمون (0/02=</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">P</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) افزایش معنی‌داری (15/29</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">76/4&nbsp;</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">به 9/32</span></span><span style="font-size:11.0pt;">&plusmn;</span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">61/3</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">) یافت.</span></span><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;"></span></span><br> <strong><span dir="RTL"><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></span></strong> <span dir="RTL"><span style="font-family:B Mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">اجرای فعالیت ورزشی هوازی در محیط آبی می‌تواند به‌عنوان یک روش تمرینی سودمند برای بهبود پاسخ‌پذیری سیستم اتونوم قلبی مورد استفاده قرار گیرد.</span></span></span> <strong>Background and Aim:</strong> Heart rate variability used as a non-invasive method to investigate the effect of aerobics exercise on the cardiac autonomic system. The aim of this study was the nonlinear analysis of the effect of aerobic exercise in the water on the cardiac autonomic system in academic young&#39;s males.<br> <strong>Materials and Methods:</strong> A total of 28 young men were purposefully selected and randomly assigned to two groups of control and aerobic exercise in water. In the pre-test period and after the training intervention, all parameters of heart rate variability were measured by examining heart rate sequences, In the pre-test period and after the training intervention, all parameters of heart rate variability were measured by examining heart rate sequences, and then the standard deviation of the recorded sequences was interpreted by using the Poincare plot method. Independent t-test and paired t-test were used to compare the differences in the research stages.<br> <strong>Results: </strong>Regular participation in aerobic exercise in water caused a significant (45.1&plusmn;9.2 vs. 34.1&plusmn;12.3)&nbsp; and standard deviation of time intervals of heart rate sequences compared to their adjacent sequence compared to the control group (P=0.03). The longitudinal standard deviation of time intervals of heart rate sequences compared to the pre-test (P = 0.04) had a significant increase (79.5&plusmn;12.5 vs. 56.9&plusmn;15.8 After transferring the absolute results to normal, the normal state of the standard deviation of time intervals of heart rate sequences compared to its adjacent sequence compared to the control group (P=0.03) had a significant increase (44.7&plusmn;12.05 vs. 36.5&plusmn;13.52). Also, the normal state of the longitudinal standard deviation of time intervals of heart rate sequences compared to the pre-test (P=0.02) increased significantly (76.4&plusmn;15.29 vs. 61.3&plusmn;9.32).<br> <strong>Conclusion: </strong>Performing aerobic exercise in an aqueous environment can be used as a useful training method to improve the responsiveness of the cardiac autonomic system. ضربان قلب, سیستم عصبی خودکار, فعالیت ورزشی Heart Rate, Autonomic Nervous System, Exercise 251 264 http://journal.bums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2735-1&slc_lang=fa&sid=1 Asgar Iranpour عسگر ایران پور Iranpoursport@yahoo.com 8700319475328460038709 8700319475328460038709 Yes Department of Physical Education, University of Mohaghegh Ardabili, Ardebil, Iran. گروه آموزشی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Lotfali Bolboli لطفعلی بلبلی L_Bolboli@uma.ac.ir L_Bolboli@uma.ac.ir L_Bolboli@uma.ac.ir 8700319475328460038710 8700319475328460038710 No Department of Physical Education, University of Mohaghegh Ardabili, Ardebil, Iran. گروه آموزشی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران