دوره 13، شماره 3 - ( پاییز 1385 )                   جلد 13 شماره 3 صفحات 9-15 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- استادیار گروه آموزشی بیهوشی داشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد ، ssjahan@mums.ac.ir
2- استادیار گروه آموزشی بیهوشی داشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد
3- متخصص بیهوشی، بیمارستان امام رضا(ع)، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند
چکیده:   (30090 مشاهده)
زمینه و هدف: تانسیلکتومی یکی از اعمال جراحی شایع در کودکان است. این عمل با عوارضی نظیر تهوع و استفراغ، درد و اشکال در بلع پس از عمل همراه می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین اثرات تزریق دوز واحد دگزامتازون در جلوگیری از تهوع و استفراغ پس از عمل با کوتر انجام شد.روش بررسی: این مطالعه آینده نگر دوسویه کور به روش کارآزمایی بالینی و در سال 84-1383 انجام شد. 130 بیمار که به منظور برداشتن لوزه به بیمارستان امام رضا (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مراجعه کرده بودند، به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمون، دگزامتازون وریدی به میزان 0.5 mg/kg (حداکثر تا 25 میلی گرم) و گروه شاهد همان حجم نرمال سالین دریافت نمودند. وقوع تهوع و استفراغ و زمان شروع تغذیه دهانی و نیز زمان ریکاوری در دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون Chi-Square، در سطح معنی داری P?0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: دگزامتازون در گروه آزمون به طور معنی داری تهوع و استفراغ را کاهش داد (P=0.04)؛ همچنین زمان شروع تغذیه دهانی در گروه آزمون به طور معنی داری کوتاهتر بود (P=0.00). مقایسه زمان ریکاوری بین در دو گروه، تفاوت معنی داری را نشان نداد (P=0.15). نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر می توان اذعان نمود که کاربرد دگزامتازون قبل از عمل به میزان 0.5 mg/kg تهوع و استفراغ پس از عمل و نیز زمان تغذیه دهانی را در تانسیلکتومی با کوتر کاهش می دهد؛ اما بر زمان ریکاوری تاثیری ندارد.
متن کامل [PDF 161 kb]   (2292 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: گوش و حلق و بيني
دریافت: 1385/6/15 | پذیرش: 1394/12/20 | انتشار الکترونیک: 1394/12/20