دوره 18، شماره 1 - ( بهار 1390 )                   جلد 18 شماره 1 صفحات 67-62 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران ، shahryaritaher@yahoo.com
2- گروه بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
3- گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
چکیده:   (21569 مشاهده)

  زمینه و هدف: جلوگیری از آلوده شدن منابع آب زیرزمینی در مناطقی مثل ایران با میزان بارندگی کم، بسیار مهم است. یکی از علل مهمّ آلودگی آب، فلزات سنگین است که مقادیر بیش از حدّ آن، باعث ایجاد بیماری‏های مختلف و حتی سرطان می‏شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان کروم و مس در آب‏های زیر زمینی و شبکه آب شرب شهر بیرجند در سال 89-1388 انجام شد.

  روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی، نمونه‏گیری به صورت سرشماری از چاه‏ها‏ی تأمین کننده آب شرب (28 نمونه) و شبکه توزیع آب شهر (39 نمونه) انجام شد. نمونه‏ها‏ با دستگاه جذب اتمی و به روش استاندارد بررسی شدند. داده‏ها با استفاده از نرم‏افزار SPSS (ویرایش 15) در سطح معنی‏داری 05/0>P تجزیه و تحلیل شدند.

  یافته‌ها: میانگین میزان مس در نمونه‏های چاه و شبکه توزیع آب به ترتیب 87/0±0046/0 و صفر و میزان کروم به ترتیب 12/0±0916/0 و mg/L

 02/0±0514/0 بود. بر اساس استاندارد 1053 ایران در مورد ویژگی‏های آب آشامیدنی، همه نمونه‏ها از نظر میزان مس در حدّ مطلوب (کمتر از mg/L

 05/0) بودند. میزان کروم، فقط در 2 نمونه (1/7%) از چاه‏های آب در حدّ مطلوب (صفر) بود. 19 نمونه (9/67%) از نمونه‏های چاه‏های آب و 20 نمونه (3/51%) از شبکه توزیع آب شهر از نظر میزان کروم وضعیت غیر مجاز (بیش از mg/L

 05/0) داشتند.

  نتیجه‌گیری: با وجود طبیعی‌بودن میزان مس، میزان آلودگی آب آشامیدنی شهر بیرجند با کروم خطرناک است. با در نظر گرفتن شرایط محیطی، احتمالا این آلودگی منشأ زمین‏شناسی دارد که نیازمند مطالعات بیشتر و تلاش در جهت رفع آن می‏باشد.

واژه‌های کلیدی: کروم، مس، آب شرب، آب زیر زمینی، بیرجند
متن کامل [PDF 1001 kb]   (3605 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: بهداشت محيط
دریافت: 1390/6/20 | پذیرش: 1394/12/20 | انتشار الکترونیک: 1394/12/20

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.