دوره 18، شماره 1 - ( بهار 1390 )                   جلد 18 شماره 1 صفحات 31-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- گروه جراحی مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
2- گروه قلب و عروق، مرکز تحقیقات قلب و عروق بیرجند، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران ، med_847@yahoo.com
3- دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
4- گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
چکیده:   (16816 مشاهده)

  زمینه و هدف: اختلال انعقادی پدیده‌ای شایع در جریان آسیب مغزی است که بر پیش‏آگهی بیماران تأثیر می‏گذارد. این مطالعه با هدف بررسی میزان نشانگرهای انعقادی و ارتباط آن با پیش‏آگهی در بیماران ضربه مغزی انجام شد.

  روش تحقیق: این مطالعه توصیفی- تحلیلی در سال 1385 بر روی 42 بیمار مبتلا به آسیب مغزی با نمره GCS کمتر یا مساوی 10، در بیمارستان امام رضا(ع) بیرجند انجام شد. میزان نشانگرهای انعقادی شامل INR ،PTT ،PT و پلاکت همه بیماران در روز اول و چهارم بستری اندازه‏گیری شد. نمره صفر برای وضعیت طبیعی هر یک از این نشانگرها و نمره یک برای وضعیت غیرطبیعی آنها در نظر گرفته شد. مجموع نمرات به عنوان نمره اختلال انعقادی منظور گردید. تغییرات سطح هوشیاری (GCS) و پیامد بیماران بررسی و ثبت گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‏افزار SPSS (ویرایش 5/11) و آزمون آماری فیشر، در سطح معنی‏داری 05/0>P تجزیه و تحلیل شدند.

  یافته‌ها: شایعترین اختلال انعقادی مشاهده شده در روز اول و چهارم، میزان PT غیرطبیعی بود. بین نمره اختلال انعقادی در روز چهارم با تغییرات GCS بیماران (04/0=P) و نیز بین تغییرات نمره اختلال انعقادی و مرگ و میر بیماران ارتباط معنی‏داری مشاهده شد (03/0=P).

  نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که آسیب مغزی باعث تغییرات معنی‏داری در وضعیت انعقادی بیماران و در نتیجه وضعیت پیش‏آگهی آنان می‏شود. شناسایی زودهنگام این تغییرات می‏تواند در پیامد بیماران مؤثر باشد.

متن کامل [PDF 921 kb]   (2685 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: نورولوژي
دریافت: 1390/6/18 | پذیرش: 1394/12/20 | انتشار الکترونیک: 1394/12/20

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.