پيش از انتشار                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

soleimani A, shakeryan S, ranjbar R. Changes in muscle damage enzymes in active overweight male students after exhausted aerobic and anaerobic exercise. J Birjand Univ Med Sci.. 2017; 24
URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-2259-fa.html
سلیمانی اسما، شاکریان سعید، رنجبر روح اله. تغییرات آنزیم های آسیب عضله متعاقب تمرین توان بر، هوازی و بی هوازی دردانشجویان پسرفعال دارای اضافه وزن. مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي بيرجند. 1396; 24 ()

URL: http://journal.bums.ac.ir/article-1-2259-fa.html


1- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران ، asma.soleimani1365@gmail.com
2- گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
چکیده:   (44 مشاهده)

زمینه و هدف: از آﻧﺠﺎ ﻛﻪ ﺷﺪت و ﻣﺪت ﺗﻤﺮﻳﻦ از ﻋﻮاﻣﻞ اﺛﺮﮔﺬار ﺑﺮ آﺳیب‌ها و ﺳﺎزﮔﺎری‌ها می باشد، این پژوهش تغییرات برخی شاخص‌های آسیب عضله پسران فعال دارای اضافه وزن متعاقب تمرین توان برهوازی و بی هوازی را بررسی  کرد.
روش تحقیق: در این مطالعه نیمه‌تجربی، 22 دانشجوی پسر دارای اضافه وزن، به‌طور تصادفی به دو گروه تجربی (12n=) و کنترل (10n=) تقسیم شدند. افراد مورد مطالعه ابتدا آزمون هوازی آستراند (شامل دویدن بر روی نوار گردان با سرعت 5 تا 8 مایل درساعت با شیب صفرو به‌مدت 3دقیقه وبعد از3دقیقه هر2دقیقه افزایش شیب به‌میزان 5/2%، با سرعت ثابت و تارسیدن به حدّ  توان بری) و یک هفته بعدآزمون بی‌هوازی Rast (شامل 6 تکرار دوی سریع در مسافت 35متر و با حداکثر شدت، با فاصله استراحت 10 ثانیه در بین هر تکرار) را انجام دادند. گروه کنترل نیز بدون مداخله به فعالیت‌های روزانه خود ادامه دادند. درنهایت داده‌ها با تحلیل کواریانس و Tوابسته در سطح معنی‌داری 05/0α تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج حاکی از آن بود که مقادیر  LDH(9/0±16/17)، AST (61/5±140) و) CPK 65/7±5/147( با انجام یک جلسه فعالیت ورزشی هوازی و بی‌هوازی در پیش‌آزمون- پس‌آزمون گروه تجربی نسبت به گروه کنترل افزایش معنی‌داری نشان داد. مقدار CPK و LDH بین دو گروه تجربی و کنترل بر اثر فعالیت ورزشی هوازی (005/0P=)( 01/0P=) و بی‌هوازی (004/0P=)(006/0P=) معنی‌دار بود؛ ولی مقادیر  ASTبین دو گروه با وجود افزایش، با انجام یک جلسه فعالیت ورزشی هوازی و بی‌هوازی معنی‌دار نبود (7/0P=)(1/0P=).
نتیجه‌گیری: معلوم شد که آسیب عضلانی در فعالیت توان بر هوازی کمتر از فعالیت توان بر بی‌هوازی است؛ بنابراین شاید بهتر باشد در افراد دارای اضافه وزن، فعالیت توان بر هوازی و بی‌هوازی با فواصل استراحتی مناسب اجرا شود.
 

متن کامل [PDF 585 kb]   (14 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۵/۱۲/۱۳ | پذیرش: ۱۳۹۶/۸/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۸/۲۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Birjand University of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb