پيش از انتشار                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
2- مرکز تحقیقـات بیماری های قلب و عروق، دانشگـاه علوم پزشکـی بیرجند، بیرجـند، ایـران.
3- مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران
4- مرکز تحقیقات بیماری های عفونی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجـند، ایـران.
5- مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، ایران ، reyhaneh.houshyar@gmail.com
چکیده:   (2096 مشاهده)

زمینه و هدف: از مهمترین عوارض بیماری دیابت نوع دو، استرس اکسیداتیو و دیس‌لیپیدمی آتروژنیک می‌باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه میزان نشانگرهای زیستی استرس اکسیداتیو سرمی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو با افراد نرمال و ارتباط ان با فاکتور خطر شاخص اتروژنیک پلاسمایی بود.

روش تحقیق: در این مطالعه 50 بیمار دیابتی نوع دو مراجعه کننده به بیمارستان اموزشی و 50 فرد سالم از پرسنل اموزشی که بین سنین  27-70 سال بودند جمع اوری شدند. میزان 8-OHdG  و MDA به ترتیب با روش های الایزا و TBARS اندازه گیری شده و بر اساس پروفایل لیپیدی حاصل از دستگاه اتوانالایزر شاخص پلاسمای اتروژنیک محاسبه گردید.

یافته‌ها: دو گروه مورد مطالعه از نظر برخی ویژگی‌های دموگرافیک مانند سن و جنس همسان شدند. میزان سرمی 8-OHdG و MDA و AIP به‌طور معنی‌داری (05/0P<) در بیماران دیابتی نوع دو نسبت به نمونه‌های کنترل سالم بیشتر بود. همچنین رابطه مثبت و معنی‌داری بین MDA و AIP وجود داشت (05/0P<، 31/0r=)؛ در حالی که هیچ رابطه معنی‌داری بین 8-OHdG و MDA دیده نشد (91/0=P، 02/0r=).

نتیجه‌گیری: میزان بالای پراکسیداسیون لیپیدها و اکسیداسیون DNA در بیماران دیابتی نوع II می‌تواند گویای میزان بالای استرس اکسیداتیو این افراد و ایجاد عوارض قلبی و عروقی باشد.

واژه‌های کلیدی: دیابت نوع دو، MDA، 8-OHdG، AIP
متن کامل [PDF 300 kb]   (174 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: بيوشيمي
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۵/۱۲/۲۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۲/۱۶