زمینه و هدف: از آنجایی‌که سلول‌های بنیادی برگرفته‌شده ار بافت چربی، در دسترس و آسان می‌باشند، در در این بررسی، تأثیر پیوند سلول‌های بنیادی مشتق‌شده از چربی (ADSc) و هورمون رشد عصب (NGF)، بر شاخص عمل عصب در موش صحرایی دارای له‌شدگی عصب سیاتیک، از طریق بررسی رفتار و الکتروفیزیولوژی در روند ترمیم، ارزیابی شد. روش تحقیق: در این تحقیق، از 28 سر موش صحرایی نر بالغ استفاده شد که پس از له‌کردن عصب سیاتیک، در 4 گروه شامل: گروه رت‌های سالم، گروه رت‌های شاهد فقط تحت آسیب عصبی، گروه رت‌های آسیب‌دیده تحت درمان با NGF و گروه رت‌های آسیب‌دیده تحت درمان با ADSc و NGF قرار گرفتند. میزان بهبودی توسط آزمون حسی شاخص فعالیت عصب سیاتیک (SFI، دامنه پتانسیل فعالیت حرکتی (AMP) و سرعت هدایت پیام عصبی (NGV) ارزیابی گردید. یافته‌ها: میزان تأخیر بهبود حسی، 2 هفته پس از ترمیم، در گروه NGFنسبت به گروه سالم افزایش معنی‌داری داشت (01/0P<)، اما در گروه سلول‌درمانی، بهبودی کاملاً مشخصی دیده شد. میانگین SFI در پایان هفته ششم، در گروه سلول‌درمانی و NGF نسبت به گروه شاهد افزایش داشت، اما معنی‌دار نبود. میانگین NCV و AMP در گروه‌های درمانی به‌خصوص گروه سلول‌درمانی نسبت به گروه شاهد، افزایش غیر معنی‌داری داشت. نتیجه‌گیری: پیوند ASDc به‌همراه تجویز NGF موضعی، می‌تواند یک رویکرد درمانی برای ترمیم جراحت عصبی مناسب محسوب می‌شود و NGFنیز اثر مثبتی بر ترمیم عصب سیاتیک دارد.

واژه‌های کلیدی: سلول‌های بنیادی مشتق از چربی، عامل رشد عصب، ترمیم عصب

متن کامل [PDF 230 kb]   (3289 دریافت)