دوره 19، شماره 3 - ( پاييز 1391 )                   جلد 19 شماره 3 صفحات 223-234 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
2- گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران ، smkimiagar@yahoo.com
3- گروه طب کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
4- گروه تغذیه بالینی و رژیم درمانی، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
5- پژوهشکده غدد درون‌ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
6- گروه تغذیه جامعه، دانشکده علوم تغذیه و صنایع غذایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
7- گروه روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
8- دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران،ایران
9- انستیتو تحقیقات تغذیه و صنایع غذایی ایران.
چکیده:   (13933 مشاهده)

زمینه و هدف: حدود 50% سالمندان، مبتلا به بی‌خوابی همراه با علائم اختلال در به‌خواب‌رفتن، در خواب باقی‌ماندن یا احساس خستگی به هنگام بیداری هستند. تغییرات متعدّدی همراه با افزایش سن، می‌توانند خطر ابتلای سالمندان به اختلالات خواب را افزایش دهند. هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر مکمل‌یاری منیزیم در بهبود بی‌خوابی در سالمندان بود. روش تحقیق: این پژوهش، به شیوه کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور انجام شده است. 46 سالمند مبتلا به بی‌خوابی، به دو گروه مکمل منیزیم و دارونما تقسیم شدند و به مدت 8 هفته، تحت مداخله روزانه با mg500 منیزیم یا دارونما قرار گرفتند. در ابتدا و انتهای مطالعه، پرسشنامه‌های ISI، فعالیت بدنی و Sleep-log تکمیل شد. عوامل مخدوشگر آنتروپومتریک و رژیم غذایی، با پرسشنامه یادآمد سه‌روزه خوراک به دست آمد؛ همچنین میزان منیزیم، رنین، ملاتونین و کورتیزول سرم انداز‌ه‌گیری شد. آنالیزهای غذایی با نرم افزار N4 و آنالیزهای آماری با نرم افزار SPSS (ویرایش 19) انجام شد. یافته‌ها: بر اساس نتایج این مطالعه، مکمل‌یاری منیزیم، به میزان معنی‌داری باعث افزایش مدت زمان (002/0P=) و بازده خواب (03/0P=)، سطح ملاتونین (007/0P=) و رنین سرم (001/0P<) شد؛ همچنین باعث کاهش شاخص شدت بی‌خوابی (006/0P=)، زمان به خواب رفتن (02/0P=) و سطح کورتیزول سرم (008/0P=)، در گروه مکمل منیزیم نسبت به دارونما شد؛ در حالی که زمان در بستر بودن (37/0P=)، زمان برخاستن از خواب (08/0P=) و سطح منیزیم سرم (06/0P=)، تفاوت معنی‌داری را نشان ندادند. نتیجه‌گیری: مکمل‌یاری منیزیم احتمالاً می‌تواند باعث بهبود شاخص‌های پرسشنامه‌ای و بیوشیمیایی خواب در سالمندان شود.

واژه‌های کلیدی: بی‌خوابی، منیزیم، مکمل‌یاری، سالمند
متن کامل [PDF 258 kb]   |   متن کامل (HTML)   (2191 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل پژوهشی | موضوع مقاله: روانشناسي باليني
دریافت: ۱۳۹۱/۶/۸ | پذیرش: ۱۳۹۱/۹/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۴/۱۱/۱۹